بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

هرکه هستی، امشب چند قدم بیرون درهایت گام بردار
بیرون اتاقی که به تو …

بعد از مدرسه
دلم می‌خواست ساعت‌ها کف اتاق دراز بکشم
با تلفنی که در …

پس جغدی سرکش چنین می خواند:

چرا می نویسم؟ شاید از آن‌رو که الفبایم…

در راه پایان واقعا برایت مهم نیست که آیا هنوز خودت هستی
هرچه در …

دلم دیداری می‌خواست
با بانوی برف.

دلم می‌خواست بر پوست داغش
تصویری از برفی …

دختری به سوی من می‌دود
صبح
نور
گیسوان لطیفش
در پرتو آفتاب می‌گدازد
مرا …

مریم محزون
جوراب ساق بلندش را در آورد

از تنش
صدای دیگران برخاست
صدای …

صبح
مرگ را می‌بینی
در نظاره از پنجره
به باغ
پرنده‌ی بی‌رحم
و گربه‌ی …

ستايش سحرها را و مبارک افسون‌ها
بهار را در بازوهايم يافتم
بهار طلايی، بهار …

بعضی از کارهايی که می کنيم،
برای آن است که چيزی اتفاق بيافتد.
زنگ …

باران می‌بارد در درون من.
تصوير‌ت، ديوار من است
قهوه‌ام، خون تو.
بالش، درخشش …

چيزی نيست که نتوانم آن زير پيدا کنم.
صداهای ميان درختان، اوراق گم‌شده‌ی دريا.…

راه مردی را می‌‌جويم که در تو می‌آرامد.
راهی که مردی ميان دلش و …

زن، آن‌شب گريست، نه برای آن‌که مرد بشنود.
به خاطر گريه‌اش نبود که مرد …

جستجو. جستجو. تکاپو. تکاپو.
سرد. سرد. روشن. روشن.
حزن. حزن. رنج. رنج.
شعله‌های سوزان. …

کسی بر تپه‌ی ديگر.
بهتر آن است که يک‌راست
نگاه‌شان نکنی. نظاره‌شان کنی

از …