بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

عاشقت می‌شدم، اگر فرشته نبودی
می‌بلعیدم تنت را و
خاک را وجب به وجب …

در کتابی
که حافظه‌ی من است…
در صفحه‌ی نخست
فصلی‌ که اولین بار
تو …

برف آب می‌شود
و ده
پر از بچه‌ها.…

صندل حصیری تا نیمه فرورفته
در یک دریاچه‌ی قدیمی
در بوران برف.…

برف سیاه از پشت‌بام‌ها فرو می‌بارد
انگشت سرخی سرریز می‌شود بر پیشانی‌ات
دانه‌های آبی …

برف افسونکار، برف افسونکار
می‌وزی، می‌وزی به هرکجا
کاش من هم می‌توانستم
پر بگشایم …

باران و باد، باد و باران
تابستان بر خواهد گشت؟
باران روی خانه‌ها، در …

سکوت

پرنده
ای
است
نگران:

لبه
‌ی چرخان
زندگی

(جستار پیش از برف)…

گرداگردم برف نجوا‌ می‌کند
کفش‌های چوبی‌ام
پشت سرم،
چاله‌هایی در برف به جا می‌گذارند…

زن با یارش حرف می‌زندکه خواب و بیدار است
در ساعات تاریک
با کلماتی …

کمال موحش است، نمی‌تواند بچه‌ای داشته باشد.
سرد مثل نفس برف، زهدان را می‌انبارد…

باید جانی از زمستان داشت
تا شبنم‌‌ها و ساخه‌های بلوط را پاس داشت
که …

دیشب جغدی
در آبی پررنگ
شمار نامعینی از آوازهای خوشتراش را
به دل جهانی …

دیشب
باران
با من حرف زد
آرام، می‌گفت
چقدر شادم
که فرو باریده‌ام
از …

کم‌کم تفاوت ظریف میان نگه‌داشتن یک دست
و زنجیر کردن یک روح را یاد …

خیلی ساده نیست
که پوست آدمی را بکنی.
حتی می‌تواند خیلی دشوار باشد
اگر …