بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

شاعر، مثل سرباز
زندگی‌اش مال خودش نیست.
حیات‌اش،
شکست‌ها و ویرانه‌هاست.

با انبرک مغزش…

شعر، یک پرنده‌ نیست؛
و هست.

ریه نیست، هوا نیست، پیراهنم نیست،
هیچ‌‌کدامشان
و …

کریستینا پری روسی، شاعر و قصه‌نویس بزرگ اروگوئه‌ای در سال ۱۹۴۱ در مونته‌ویدئو به …

سه روز پیش، دوست نازنین‌ام، آنخل گیندا از دنیا رفت. سرطان او را با …

زبیگنیف هربرت، شاعر بزرگ لهستانی در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۲۴ بدنیا آمد و در …

خانه‌ای فراز فصول سال
خانه‌ی بچه‌ها، حیوانات و سیب‌ها
چهارگوشه‌ای از فضایی خالی…

۱
نمی‌توانم نامی بیابم
برای خاطره‌ای از تو
با دستی دریده به ظلمات…

۱

در کتاب چهارم جنگهای پلوپونزی
توسی دید در میان قصه‌های بسیار
حکایت …

۱

خیلی دیر رسیدم
به آخرین اتوبوس

در شهری مانده‌ام
که شهر نیست.
روزنامه‌ی …

بی‌شک آنان که بالای پله‌ها می‌ایستند
می‌دانند،
همه چیز را می‌دانند.

حکایتِ ما دیگر …

در دست‌های گرم کودکان
پرنده‌ای چوبی
زندگی آغازید

زیر پرهای لعابی
دلی کوچک …

برادر بزرگترم
از جنگ که برگشت
بر پیشانی
ستاره‌‌ی نقره‌ای کوچکی داشت
و …

صفحه‌ی اول روزنامه
از کشتار ۱۲۰ سرباز خبر می‌دهد

جنگی بود طولانی
به این‌ …

۱

سپیده‌دم، بیرونشان کشیدند
به محوطه‌ی سنگی
تا سینه‌کش دیوار.
پنج مرد
دو نفر …

آنان که سپیده‌دمان بادبان برکشیدند
و دیگر بازنخواهند گشت،
ردپاشان را بر موجی به …


بیست روز پس از مرگ‌ات نامه‌ات را گرفتم، پنج دقیقه پس از آن‌که …