بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

تمام شب،
سیب‌ها فرو می‌افتادند در باغ
وقتی پسر همسایه جان می‌داد.
همان‌که یک‌بار …

امروز دوستی از من پرسید : «چطور نباشیم؟»
«چطور نباشیم و آزاری نرسانیم
به …

حق با شعله‌ها بود.
من اما به این باور رسیده‌ام
که نمی‌توان هیچ زنی …

مه بهاری.
یگانه پرتو خورشید،
کور چون چوب عصای مردی نابینا
راه خود را …

که می‌تواند پرهیز کند از زیبایی‌ات ؟
تنها سینه‌ات که از آنِ توست.

پیش …

بازار سکوت بود. زنان مویان میراث خویش را می‌پراکندند، لباس‌های چرب را و روز …

صفحه‌ی اول روزنامه
و خبر کشتار ۱۲۰ سرباز،

جنگ دیرزمانی ادامه یافت
به آن …

بر می‌آورد
سیاه را
از چشم‌های کور شده
به آهک

لمس می‌کند هوا را…

سکون:
به صخره رخنه می‌کند
مویه‌ی زنجره.…

ریشه‌ی موهایش داغ می‌شود
وقتی شانه‌شان می‌کند
باد در علف‌ها می‌پیچد.…

به خواب که می‌روند
کوه‌ها
رها می‌کنند پرندگان تابان را.…

عیدی‌های امسال
کنار هم
نزدیک بالش‌ام.…

میان

امنیت و آشوب
آرامش و اشتیاق
صلح و دست‌نیافتنی
امنیت و خلاقیت
صلح …

هستم آیا

مسافری، سرگردان
میان چمدان‌ها و جایی که بدان تعلق داشته باشم
زندگی‌ِ …

دهان‌هایی هستند
هنوز
تا اشارتی کنند به روح و
حرص‌ و آزش.

دهان‌هایی هستند…

خون سازندگان اهرام
آمیخته به دود کوره‌های آشویتس
(غذای شیرها در اعصار نخستین).
قارچ‌های …