بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

نه کلمات، نه سکوت
هیچ‌‌کدام یاری نمی‌کنند
تا تو را
به زندگی بازگردانم.…

آن بیرون آفتابی‌ست.
چیزی بیش‌تر از یک خورشید نیست،
اما مردم نگاهش می‌کنند و …

خیال می‌کردی که عشق زیباست
که جریان می‌یابی در دو تن
که مال …

در را محکم ببند برادرم
ترانه‌ی کهن گره‌سری می‌گوید
در را محکم ببند برادرم…

خاطره می ‌ایستد

مثل مجسمه‌‌ی برنزی شکسته‌‌ای، در موزه‌ای
حرف می‌زند، می‌خندد
وقتی از …

هر انسانی را دو نبرد برای جنگیدن هست

در خواب با خدا می‌جنگد
در …

دیوانه‌خانه جایی حیرت‌آور است:

من یک امپراتورم.
من یک سرلشگرم.
من دبیر کل اتحادیه‌ی …

ای جلوه‌گری پرتو آفتاب
مرا به بهره‌ی گرمایت نیازی نیست،
کنار برو!
تو تنها …

نگاهی گذرا از قطار که سايه‌ی حقيقت را لمس می‌کند
ولی او بی شک …

بچه‌ها دیگر بزرگ شده‌اند-
نیمی از میز آشپزخانه را
خاک می‌پوشاند.…

معلم ویولن می‌گفت:
موسیقی زمان است.
نباید وقفه‌هایش را از دست بدهی
وگرنه به …

در واپسین دم حیات
مشهور بود و سرمایه‌دار
و مردم، چند شهر را
به …

آخرش رهگذر، دختره رو با خودش برد تو تخت.
درو از پشت قفل کرد…

– هنر،
بیشتر و بیشتر!
– همه بازی‌است،
که همه زندگی ناب است و…

می‌گذرد، می‌گذرد رود و
هرگز آرام ندارد.
می‌گذرد، می‌گذرد باد و
هرگز آرام ندارد.…

او کیست، آن وحشیِ مشفق سیال؟
منتظر تمدن ایستاده است یا بر گذشته از …