بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

بازگشته‌ای.
شبی در من توقف می‌‌کنی.
به تو هشدار می‌دهم
در حسادت‌ات.
حسادت
در …

نور.
باید واپسین نور باشد.
سخت خسته‌ام.
قدم‌های خود را به خاطر ندارم.
حالا …

نیامده‌ای.

در منی. ‌
رویاهای مرا رویا می‌بینی.
آرام می‌گیری
در جنون و در …

به دهانم نگاه می‌کنی
و کوچکترست از آن‌که بر‌زبان آورد: جهان را

بیا بر …

لیمو و پرتقال.

آه از دخترک عشق بی‌اعتبار!

لیمو و پرتقال.

آه از دخترک،…

شاخه‌ا‌‌ی سبز
رها از ضرب و
از پرنده.

انعکاس هق‌هق
بی درد و بی …

غروبِ حلزون‌های سبز و
پروانه‌های خسته،
نشسته بر دست‌های من.

کجا آرام گرفته باد؟…

زن گفت: «نه! امروز نه،
یه وقت دیگه
یه وقت دیگه‌،
بعدن، بعدن.»

مرد …

شاخه‌ی نازکیست تنت
که از آن دانه‌‌ای می‌افتد و جوانه نمی‌زند
شاخه‌ی نازکیست تنت.…

در شفقی تفته
بوته‌های یاسمن می‌لرزند
تقلا و مویه آن‌ها را جاکن می‌کند.
بالای …

وقتی با پاییزت بر شانه‌ها
از میان پنجره‌ام
می‌گذشتی ای اردیبهشت
و علامت می‌دادی …

آری
تمام‌اش را دیده‌ام
هرچه که نیست را
درکارِ ویرانی هرچه که هست
انتظار …

چه کسی سخن می‌گوید هنوز
با آن دل سوزان،
وقتی جبن و هراس
نام …

کنار من باش،
نزدیک،
تنها آن‌وقت
سردم نیست.

از اقصای فضا
سرما می‌خروشد
به …

آن زن
خشکی را می‌نوشت
و خاک و شاخه و تهیا را
می‌نامید،
هنگام …

اگر حقیقت دارد که جهان بسیار حرف می‌زند
بگذار همه خاموشی گزینند
تا به …