بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

در خیالم صدایی شنیدم:
– عشق من! همه‌ی پیازو می‌خوای
یا یه تیکه‌شو؟
و …

بازوانت را لمس می‌کنم
به دور خود
نامرئی اما حاضر.
اجازه دادی ببوسم
یکی …

تو را دیدم که پابرهنه قدم می‌زدی
با نگاهی بلند
بر پلک ماه نو…

چرا فقط با تو می‌توانم به شعری وارد شوم؟
پیر شده‌ام آیا؟
چه بلایی …

تا همه‌چیز پشت سرت پاک شود.
حتی عبادت
روزی آسیاب دستی می‌شود
و خیلی …

زیبایی چیست؟
جادوی جان‌ها؟
یا نه‌،
که فقط عارضه‌ای است؟

پنهان کردن دو خرگوش …

یک دسته گل
و سه پرنده‌ی غمگین.
چه پیش آمده، نازنین من؟
آواز می‌خواهی …

این‌جا و آن‌جا پرسه می‌زند.
نعل‌هایش را از کف می‌دهد.
بر نمی‌گردد
به دنبال …

از میان دریچه‌ی کوچک،
از روزنه‌ای به باریکی سکه‌ا‌ی نقره‌ای
زیر زبان یک مرده …

چنان که دریا تعقیب‌ام کرده باشد
و بازوانش را
پرتات کرده‌باشد به سویم
در …

ایستاده میان حراجی‌های بازار اصفهان
هزار و یک تن و
هزار و یک روح،…

تحمل بار و آواز خواندن.
تو می‌دانستی
چه کسی زیبایی را به دوش می‌کشد …

هجاها.
الکل ماه دسامبر سرد و گرفته است.
سیگار تلخ است. یک سیگارِ بیمارستانی‌است.…

خدایا،
به چه عشق می‌ورزیم وقتی عاشق می‌شویم؟
به نور موحش زندگی
یا به …

بدون ترحمی بزرگ، آب می‌دود
در ارتعاش شفافش
و امروز سه شنبه‌است
و شتابان …

۱

و دیگر، اشکی نیست
این زن شفاف
که امروز مهر و موم شد …