شعرها

کبوتر اشتباه کرده است.
چه اشتباهی.
سوی شمال رفت، به جنوب رسید.
فکر کرد …

کامیون میراکل در خیابان کوچک پایین می‌رود
پشت سرش صدای رگتایم اسکات ژوپلین مثل …

درخت به دستهایم وارد شده
شیره اش از بازوانم بالا رفته
درخت در سینه …

سالها پیش هم
بلبل می خواند
به نغمه یی خوش
از آن که …

وقتی عاشقم
حس می کنم سلطان زمانم
و مالک زمین و هر چه …

و خورشید خاموش شد
چون نور سرخ کوچکی
که ناپدید می‌شود
وقتی آسانسور می‌ایستد.…

دیرزمانی‌است
که بوسه‌هایت مرا سوزانده‌اند
و جسم پاکت
مثل ملافه‌های اتاق عمل
مرا هراسان …

نیمه‌های شب است
کارگری از شیفت دوم‌اش،
از کارخانه‌ی کنسروسازی برمی‌گردد.
باقیمانده‌ی توانش را …

ضربان می‌گیرد جان‌ام
چنان زبانه‌ی زنگی
بر دیواره‌هایش.
گوش کن!
ناقوس یک‌شنبه‌هاست
سنگین‌ناقوس یک‌شنبه‌ها…

دریغا، اینجا فرودگاهی‌است کوچک
پوشیده به شبنم
و این هواپیمایی‌است که بلند می‌شود
رهایش …

بزرگ، خاکستری، سنگین
چنان یک فیل پیر.
زمستان به آخر می‌رسد.
کوتاه، سقف‌های شیب‌دار، …

باد سیلی می‌زند
به صورت خود.

برقِ سردِ فلزیِ سوزنی شکسته
در ردای زمخت …

از امیدی مرده زاده شدم
چنان دسته‌ی علفی
رسته میان سنگ‌های پیاده‌رو.

نخستین واژه …

تو و من
و دو فنجان خالی قهوه
و چند واژه‌ی فانی
در تار …

آقای ب از معاد حرف می‌زند
همانقدر مطمئن
که کشاورزی لباس‌ کارش را
پشت …

مرا زیبا به یاد بیار

این ها ، آخرین سطرهای من است

فرض کن …