شعرها

باد
در درختان: بارانِ خاموش.
پدرم را به خواب دیدم:
پارو می‌زد به ماهیگیری…

کسی از اتاق بیرون رفته‌ و
لباس‌هاشان را جا گذاشته، پشت سر.
«چی شده؟»…

درختی را دیدم
بیرونِ درخت،

در سایه ایستاد
با سرشاخه‌های تاریک

تصویر بر تصویر …

به دنیا آمدم
در اتاقی
با پنجره‌ها، گشاده

سفیدی کور،
هوای پس از باران،…

مردی در میان درختان قدم می‌زند
در روزی که نور
مدام جا عوض می‌کند.…

وسیع‌تر از دریا
عمیق‌تر از فضا

این وداع بر زبان آمده‌
وقتی برمی‌گردی
و …

در جامه‌ی پشمی غروب
با فانوسی
کسی سرگردان است-

مثل گرمایی محو
که دوام …

هست
تقدیری از آن دست
که استوار نیست
هرچه نمی‌لرزد.

هست
عشقی چنان
که …

قندیل یخی که ذوب می‌شود
شیر آبی که می‌چکد
گاه‌شمارِ قطره‌های دارو.

تب‌ات از …

نگاه کن بانوی من،
مرا گناهان بسیاری‌است
که نمی‌توانی راهت را پیدا کنی از …

هیچ قطره‌اشکی نیست
از آنِ انسانی
که در هما‌ن‌ دم
جاری نشود از گونه‌ی …

عدم،
سراپا تنها در خویش
اما بی‌ اعتمادی به خویش
شهوت‌اش را فرو می‌نشاند:…

یک روز میهمان و بعد بیگانه و در آخر شبحی بی‌قرار،
همیشه مشتاق قطعیت …

شاهد اندوه خویشی و آرزوی خویش
آینه‌‌ای و در همان لحظه تصویر خویش
تنیده …

تنها و بی‌کسی؟
خب، باش!
یه قطار معرکه گیرت میاد
اون آخراش.…

در چاه درون خدا، ای قمری زنده
به خواندنِ سکوت‌ات واداشتم.
و درخشیدی.

جسمانی …