بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

همه‌چیزی دور است و دیرزمانی‌است که رفته‌است. خیال می کنم که ستاره‌ای که بر …

۱ گرمایشان بی‌نام است گرمای تو هم. هیچ‌کس روی درختان اسم نمی‌گذارد من هنوز …

در خانه‌ات را که باز می‌کنی دوستانت می‌آیند، به همه‌جا سرک می‌کشند و خاکسترهاشان …

خیلی‌ها خود را برای جنگ آماده می کنند. لازم است. دیگران خود را برای …

۱ پنجمین بهار جنگ آغاز می‌شود دختری جوان برای معشوقش می‌گرید برف در خیابان‌های …

آن‌گاه که همه چیزی به کمال بود و نشان گناه ناپیدا گشته‌‌بود و زمین، …

در راه پایان واقعا برایت مهم نیست که آیا هنوز خودت هستی هرچه در …

بعضی‌ها، بی‌توجه به اين‌که چه به آن‌ها می‌دهی هنوز ماه را می خواهند. نان …

اين‌جا در يک روز مارس سال ۱۹۸۹ سقف و ديوارها را آبی رنگ می‌زنم. …

اول، می‌خواهم زيبا باشد و با احتياط روی شعرم قدم بردارد در تنهاترين لحظه‌ی …

نشانه‌ها؟ از نشانه‌ها خسته‌ام. بعضی‌ها به‌ من می‌گويند که همه‌چيز نشانه‌است. آن‌ها هيچ‌چيز به …

سرمای وحشتناکی دارم همه می‌دونن که سرماهای وحشتناک چطور کل سيستم عالمو عوض می‌کنن. …

نم‌تونم عشقو يه قرن عقب بندازم ازم بر نمی‌آد حالا هرچی گريه گلومو جر …

۱ جيرجير جيرجيرک‌ها. آن‌ها راه خود را از دل تاريکی نقب می‌زنند. سدها را …

ميان گل‌ها، تنها با جام شراب تنها می‌نوشم، جامم را بالا می‌برم از ماه …

جدا افتادن و تنها شدن شبيه باران‌اند. از روی اقيانوس‌ها بالا می‌رود به سوی …