بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

از من چه کاری بر می‌آید؟ گلبرگ‌های شکوفه‌های گلابی همه‌ی ‌روز بادآورده جمع می‌شدند …

بعضی‌ می‌گویند هزارسال را به خاطر می‌آورند بعضی می‌گویند تازه هزارسال بعد را دیده‌اند …

هروقت ماه بالا می‌آمد، دعا می‌کرد سرانجام، مادر وول‌نام در چهل‌سالگی پسری زایید در …

ازدواج کرد جدا شد و به خانه برگشت. گل‌های حنا را فشرد تا ناخن‌هایش …

بدون بهار کوچکش چه‌چیز از روستای یونگتون، یک روستا می‌سازد؟ دانه‌های برف بی‌پایان می‌بارند …

میزی که شاعران بر آن می‌نوشند از خاک رس ساخته شده‌است. تک‌شاخی به آن‌ها …

بس دور، به زمانی دور گم‌‌گشته‌ی استپ‌ها جنگجویان چنگیزخان در شکنجه‌ی عطش، به ناچار …

پنجره‌ی من است این، هم‌اینک آرام‌آرام از خواب برخاسته‌ام. خیال آن به سرم بود …

یک‌روز از سرکار به خانه برگشتی و من یک کلمه حرف زدم و تو …

با همه‌ی زیبایی‌ام تاوان دادم هیچ نمی‌دانم که تاوان چه‌ را؟ تاوان دادم با …

دریا تنها به من خانه‌ای بخشید که رو به ویرانی‌است و مادری که دیر …

دیشب جغدی در آبی پررنگ شمار نامعینی از آوازهای خوشتراش را به دل جهانی …

دیشب باران با من حرف زد آرام، می‌گفت چقدر شادم که فرو باریده‌ام از …

مرد عاشق زن بود و زن عاشق مرد. بوسه‌های مرد تمام گذشته و آینده‌ی …

فراموش‌کردن کسی مثل این‌است که یادت برود چراغ حیاط پشتی را خاموش کنی. چراغ …

در را که پیدا کردم برگهای تاک را دیدم که پچ پچه ای گرم …