شعرها

کمال موحش است، نمی‌تواند بچه‌ای داشته باشد.
سرد مثل نفس برف، زهدان را می‌انبارد…

باید جانی از زمستان داشت
تا شبنم‌‌ها و ساخه‌های بلوط را پاس داشت
که …

دیشب جغدی
در آبی پررنگ
شمار نامعینی از آوازهای خوشتراش را
به دل جهانی …

دیشب
باران
با من حرف زد
آرام، می‌گفت
چقدر شادم
که فرو باریده‌ام
از …

کم‌کم تفاوت ظریف میان نگه‌داشتن یک دست
و زنجیر کردن یک روح را یاد …

خیلی ساده نیست
که پوست آدمی را بکنی.
حتی می‌تواند خیلی دشوار باشد
اگر …

هرکه هستی، امشب چند قدم بیرون درهایت گام بردار
بیرون اتاقی که به تو …

بعد از مدرسه
دلم می‌خواست ساعت‌ها کف اتاق دراز بکشم
با تلفنی که در …

پس جغدی سرکش چنین می خواند:

چرا می نویسم؟ شاید از آن‌رو که الفبایم…

در راه پایان واقعا برایت مهم نیست که آیا هنوز خودت هستی
هرچه در …

دلم دیداری می‌خواست
با بانوی برف.

دلم می‌خواست بر پوست داغش
تصویری از برفی …

دختری به سوی من می‌دود
صبح
نور
گیسوان لطیفش
در پرتو آفتاب می‌گدازد
مرا …

مریم محزون
جوراب ساق بلندش را در آورد

از تنش
صدای دیگران برخاست
صدای …

صبح
مرگ را می‌بینی
در نظاره از پنجره
به باغ
پرنده‌ی بی‌رحم
و گربه‌ی …

ستايش سحرها را و مبارک افسون‌ها
بهار را در بازوهايم يافتم
بهار طلايی، بهار …

بعضی از کارهايی که می کنيم،
برای آن است که چيزی اتفاق بيافتد.
زنگ …