شعرها

در کنار بنفشه های سفید

زیر درخت بید

در پارکی که اول بار

به …

ما همه در یک قطارنشسته ایم

و ازمیان زمان می گذریم.

به جلو نگاه …

(فکر می کنم )

خسته ای

از معمای همیشگی زیستن و کاری کردن؛

من …

تنم را دوست می دارم وقتی با تن توست.

چرا که چیزی نو می …

روزگاری سرزمین مادری زیبایی داشتم.

آنجا درختان بلوط

تا به آسمان می رفتند،

بنفشه …

دریای جوان
شعری از کارل سندبرگ
برگردان فرشته وزیری نسب

دریا هیچ وقت قرار …

ای جلوه‌گری پرتو آفتاب
مرا به بهره‌ی گرمایت نیازی نیست،
کنار برو!
تو تنها …

نگاهی گذرا از قطار که سايه‌ی حقيقت را لمس می‌کند
ولی او بی شک …

بچه‌ها دیگر بزرگ شده‌اند-
نیمی از میز آشپزخانه را
خاک می‌پوشاند.…

معلم ویولن می‌گفت:
موسیقی زمان است.
نباید وقفه‌هایش را از دست بدهی
وگرنه به …

در واپسین دم حیات
مشهور بود و سرمایه‌دار
و مردم، چند شهر را
به …

آخرش رهگذر، دختره رو با خودش برد تو تخت.
درو از پشت قفل کرد…

– هنر،
بیشتر و بیشتر!
– همه بازی‌است،
که همه زندگی ناب است و…

می‌گذرد، می‌گذرد رود و
هرگز آرام ندارد.
می‌گذرد، می‌گذرد باد و
هرگز آرام ندارد.…

او کیست، آن وحشیِ مشفق سیال؟
منتظر تمدن ایستاده است یا بر گذشته از …

تمام شب،
سیب‌ها فرو می‌افتادند در باغ
وقتی پسر همسایه جان می‌داد.
همان‌که یک‌بار …