شعرها

می‌خوای بدونی به چی می‌گن کار؟
بهت می‌گم کار چیه:
کار، کاره.
بیدار می‌شی. …

تو سالن سینما
به پرده لبخند می‌زنی
بازیگره هم بهت لبخند می‌زنه.
شما دو …

بهار، عشاق بی‌وفا را به پرسه می‌خواند
می‌گذارد پرهای آبی، زمانی دراز در اهتزاز …

خطر را دوست داشتی.

بعضی‌ خیال می‌کنند
شیار‌های عمیق کف دستانت
برای ابد
از …

– اگر می‌خواهی از دلش برایم بگو

– مثل دریاچه‌ای یخ‌زده است،
و صورت …

آی ریشه‌ی کوچک یک رویا!
نگاهم می‌داری این‌جا
که خون، مرا به تحلیل می‌برد…

عاشقت می‌شدم، اگر فرشته نبودی
می‌بلعیدم تنت را و
خاک را وجب به وجب …

در کتابی
که حافظه‌ی من است…
در صفحه‌ی نخست
فصلی‌ که اولین بار
تو …

برف آب می‌شود
و ده
پر از بچه‌ها.…

صندل حصیری تا نیمه فرورفته
در یک دریاچه‌ی قدیمی
در بوران برف.…

برف سیاه از پشت‌بام‌ها فرو می‌بارد
انگشت سرخی سرریز می‌شود بر پیشانی‌ات
دانه‌های آبی …

برف افسونکار، برف افسونکار
می‌وزی، می‌وزی به هرکجا
کاش من هم می‌توانستم
پر بگشایم …

باران و باد، باد و باران
تابستان بر خواهد گشت؟
باران روی خانه‌ها، در …

سکوت

پرنده
ای
است
نگران:

لبه
‌ی چرخان
زندگی

(جستار پیش از برف)…

گرداگردم برف نجوا‌ می‌کند
کفش‌های چوبی‌ام
پشت سرم،
چاله‌هایی در برف به جا می‌گذارند…

زن با یارش حرف می‌زندکه خواب و بیدار است
در ساعات تاریک
با کلماتی …