شعرها

زنی را دوست‌داشتن از مرگ گريختن
از هستی خاكی بيرون‌رفتن
در روح همديگر چون …

در باز می‌گوید “بیا”

در بسته می‌گوید “که هستی؟”

سایه‌ها و اشباح از میان …

دهان دختری که مدت ها روی نی ها لم داده بود

تکان،تکان می خورد…

هر سال بی آنکه بدانم از روزی گذشته‌ام

که در آن آخرین شعله‌های آتش …

گل‌سرخ‌هایی که گل‌های سرخ می‌پوشند
چه لذتی از آینه‌ها می‌برند
گل‌های سرخی که گل‌سرخ‌ها …

و من، یک کودک، چه آموختم از روز سبت؟

پدری مکلف به کشتن …

اورکت افتاده بر کف اتاق
بی هیچ قطره خونی بر آن
اورکت افتاده، خسته.…

آری، تو نیز می‌آیی سرانجام
شادیِ کوچکِ عادیِ روزانه
برشی از نان چاودار خواهی …

کسی اینجا نیست
و بدن می‌گوید: هر آنچه گفته شده
ناگفتنی‌ست. اما هیچ‌کس
به …

گفتی
میان مرده‌ها و زنده‌ها
چیزی
از تن من زیباتر هست
که میان دست‌هایت …

اما مسیح خم شد
و با انگشت
بر خاک نوشت
و باز خم شد…

روزی می‌رسد
که باید زیر خودمان
یک خط سیاه بکشیم
و حساب‌کتاب کنیم.
لحظه‌هایی …

خواب می‌بینم دوستم نمی‌میرد.
آب داخل ریه‌هایش هواست
روی سینه‌اش می‌نشینم
دهان به دهانش …

یکدیگر را می‌شناسیم
روزی روی زمین
دیدم‌ات
من یک طرف زمین راه می‌رفتم
و …

نکند اشیا را
بیش از آدمها
دوست می‌دارم؟

درست نیست این، ولی حقیقت دارد.…

آنچه می‌نویسی، باید حقیقی باشد
آنچه می‌نویسی، باید روشن باشد.
پس ــ
ننویس.

پس …