درها و دیوارهای این خانه  از آن من است؛
این خانه که از آن …

به آسمانی بازگشته‌ام، که رنگش را عوض کرده‌
اما دریا، همان دریاست.

درختِ نان …

رنگ، رنگِ دریای ظهر بود.
دریا ما را پس گرفت
نه مثل فاتحان؛ نه!…

خیابان گروایله را می‌شناسم.
ماه، آنجا، مثل یک قرص نانِ تازه
از تنور دریا، …

تو بگو وَ بعد بگذار این خانه از آن تو باشد.
تو خود نیز …

تو نیامده‎‌ای، اما یادِ خانه آمده‌است.
چون رهرویی که راهش را در بیابان گم …

زمانی خواهد رسید
که با رویِ گشاده
به خودت که به درِ خانه‌ات رسیده…

برای همسرم؛ نیما

خطِ عبری، خطِ عربی از شرق به غرب می …

روز یادبود کشتگان جنگ، افزون کن

غم هر آن‌چه از دست داده‌ای …

می بارد باران ، روی صورت ها

روی صورت رفیقان زنده …

جنگ زمینی امروز آغاز شد

صبحِ سحر

بِّر بیابانی

دور از …

بخیه‌هات
پاره شدن ، صورتت
افتاده ، لبهات
سیمانی‌شدن ، زبونت رو
گَرد گرفته …

همانگاه که صبحانه‌ات را آماده می‌کنی، به فکر دیگران باش. (غذای کبوتران را از…

این پسر است
نیرومند و بلند .

این مادر است ،
زنی …

دهان دختری که مدت ها روی نی ها لم داده بود

تکان،تکان می خورد…

من جین و جاز و جزیزه‌ی گنج را خیلی دوست دارم

طوطی جان سیلور …