شعرها

حالا کوری را می‌شناسم:
فقط آینه‌ دیدن است.

در ظلمات
آن‌جا که همه‌چیز بی‌نیاز …

 
برکشان چشمانت را به سوی آسمان
بگذار ابروانت ابرها را از رخ ماه …

بی‌کم و کاست چنین می‌گویند از فیدل
راه‌بلدی بزرگ که مشعل تاریخ را …

هر شـعـر

          مـيل به گـمـنامي دارد

                                    و مـرگ نـیز

هرشـعراز عـشـق مـيگويد

                           و مرگ …

زنبور! چشم‌به‌راه توام
دیروز بود به دوستی
می‌دادم این خبر
که «دگر رسیده وقت …

اکنون برایت می‌گویم خورشید چگونه طلوع کرد
در هر دم تاری ابریشمین
برج‌ها در …

دور از دسترس صبح
و دور از دسترس ظهر
ایمن در حجره‌های مرمرینشان خفته‌اند…

آسمان‌ها نمی‌توانند رازشان را نگه دارند
به تپه‌ها می‌گویند
و تپه‌ها به باغ‌ها
و …

در شب اعدام

یکی مرا با پزشکِ قانونی اشتباه گرفت

گفتم «خبرنگارم… مطبوعاتی هستم»…

شکوه مردم مترو
در آن غروب شنبه،
وقتی به‌رغم شتاب زمان
در را برای …

بیرون از اینجا
آزادی نیست
اما
می‌گرید آزادی هرگاه
صدای قهقهه کلیدها را
در …

بودا در مهتاب
پشه نیش می‌زند
از سوراخ پیراهنم

از هایکوهای جک کرواک…

شب آمده، بس تاریک
برای خواندن یک صفحه
بسیار سرد

از هایکوهای جک کرواک…

پرنده نانم را نادیده می‌گیرد
میان علف‌ها را
دزدکی می‌کاود

از هایکوهای جک کرواک…

مست مثل جغدی هوهوکشان
که می‌نویسد نامه
با توفان
‌

از هایکوهای جک کرواک…

روزی نشسته بودم بیرون کافه،

غروب آمبریا را تماشا می‌کردم که دختری

از نانوایی …