شعرها

■ اشاره: در شعر سودرگران نزول به رخوت ذات شرط صعود رهایی بخش روح …

هیچ پرنده‌ی ر‌ه‌گم‌کرده‌ای را گذارش به خلوت پنهان من نیست،
نه‌ پرستوی سیاهی که …

من زن نیستم. مرد هم نیستم
من کودکم، نجیب زاده‌ای جوانم، عزمی جسورم،
من …

اگر او را به دست‌هایم بمالم، کف می‌کند، جست‌و‌خیز می‌کند…

نرمخویی بیشتر با او …

در سایه و در روشن و در راهروی خورشید‌تاب

راه می‌روند و حرف می‌زنند، …

قلم در جیبِ توییِ کُتم

ملامتی فلزی

یقین مردمانی بر سر آنِ سر خود …

این ترجمه برای تراب حق‌شناس به پاس کوشش‌هایش

تنها ماه نیست، نه حتی شبنم …

بیا با من زندگی کن

تا بنشینیم

روی صخره‌ها

کنار رودخانه‌های کم‌عمق

 …

اگه به نیکسون رأی بدین

دیگه نمی‌تونین برینین

چون سولاخ کونتون

توی واشنگتونه

آلن …

این روزا همه چیز را می‌دزدند

مردم کیف پولت را می‌دزدند، ساعتت را…

بدی کن
بدی کن
بسی گناه مرتکب شو
اما به من بدی نکن
به …

اگر شعر به روایت آنتونیو گاموندا، معرفت فقدان است، اگر شعر، به همان عبارت، …

هر انسانی که نمی‌توانم دوستش بدارم
سرچشمه‌ی اندوهی‌ست ژرف
برای من.

هرانسانی که روزی …

کسی در من،
کسی که هیچ رنجی با او غریبه نبود
از وقتی خودم …

در ورشو، دخترکی چنین می‌گفت:
اگر می‌خواهی نوازشم کنی، مانعت نمی‌شوم
اگر می‌خواهی ببوسی‌ام، …

(یوآنا ماریا، یک کشتی بادبانی‌ست، از روزگاری دیگر)

۱

یوآنا ماریا، حالا دیگر تو …