شعرها

با هر کلام
ورود به حقیقت را
دشوارتر می‌سازیم.

به همان‌گونه مؤکدتر
هر آنچه…

نهان در مهی غلیظ
آنجا رودی شاید نطفه می‌بندد.

گوشم به آواز پریان آب‌هاست…

رفتم و رفتم
تا آب حیات عشق را یافتم و
در چشمان هزار‌ و‌ …

در بندِ چیزهای فانی‌ام

پس چرا خدای را …

من جین و جاز و جزیزه‌ی گنج را خیلی دوست دارم

طوطی جان سیلور …

قلب! ما او را فراموش می کنیم
تو و من، امشب!
تو باید حرارتش …

… شـعـر
رابطـه ناشـناختـه ای با حقـیقـت دارد
مرگ به همـچنـیـن

شـعـر، مـرگ نـیـست…

ولی من راستش خیلی بیشتر مایلم

همراه با یک مرد مسن فرهیخته

به …

هر قدر درد آور باشد

هر قدر در جستجوی هوای بیشتری غرش کنی

بیشتر …

آیا جاری نشدند مثل رودها-

مثل شکوه، مثل نور-

بر هفت روز تن تو؟…

تنها
با قلب‌ام
بودم،
در دلِ
شب بی‌کران.

…

پیش از آنکه درها بسته شوند

پیش از آنکه آخرین سوال پرسیده

پیش …

ناگهان هیچ‌کس نمی‌دانست کجایی

لباس سیاه شنای تو مثل علف‌های دریا،

سر تراشیده‌ات، صاف …

خاک حاصلخیز باران را نوشیده است
درخت رسته و از سینه‌ی خاک می‌نوشد
دریا …

آذین کنید صحن و سرای را
دامن‌دامن گل و ریحان بریزید و
باده پیش …

چه سبز شکفتند درختان و برف‌ها رفتند
و چمنزار غرق در ژاله باز می‌روید…