شعرها

اینجا رویایی در احتضار می‌آرامد. کاش زودتر بروی
به آرامی‌از این مکان، و بدزدی …

اگر باید جیغ بکشی، آرام بکش
(دیوارها گوش دارند)

اگر باید عشق بورزی، چراغ …

مثِ ابرای سفیدِ تو پرواز از بالای جنگلا تو آسمون شب
مثِ بادی که …

چیزی غم‌انگیز در اندوه است
انگار که خود به تنهایی کافی نبود
صدا زدن …

پدرم ترانه‌ای را برای من می‌خواند
که مادرش در گذشته برایش خوانده بود
ترانه‌ای …

پدرم ساعت‌ها ، خاموش کنار تختخوابم نشسته بود
وقتی کلاهش را بر سر می‌گذاشت…

هر صبح، در فاصله پوشیدن کفش پای چپ و راستش
همه‌ی زندگی‌اش را همراه …

دریا را می‌توانی بشنوی
با دست‌هایت بر گوش‌ات
در صدفی
در شیشه‌ی خردلی
یا …

باران می‌بارد و کسی نیست که بگوید
چقدر خیس‌ام. باران می‌بارد و کسی نیست…

از به هم ریختگی ملحفه‌ها و
دلشوره‌ی بیدار شدن، پرده‌ها
باز، رادیو روشن، و …

با قایقی سرزمینی را ترک کردن
درحالیکه خورشید بر صخره‌ها می‌تابد

با قایقی سرزمینی …

گفت
بزنیم بریم
با هم
بر تختخوابی بزرگ
دراتاق هتلی
لباس خواب به تن…

افق به خواب رفته است در کنج لبانت
و ابرها و خورشید باز می‌گردند…

رویاها پیدا شدند

رویاهایی که زمانی گذاشتم
در جیب سوراخم

وقتی که شب
آن …

زندگی تئاتر است،
داد سخن می‌دهی، توضیح می‌دهی؛
نقاب‌ها و اینجور چیزها،
و اغراق‌های …

بعضی‌ها با چشمان والدین مرده‌شان
تیله بازی می‌کنند
بعضی‌ها کفش‌های آبلیمو فروش‌های دوره گرد …