شعرها

هرچه مهیا شده‌بود
از خاطر گریخت،
قایقی که دیشب ساخته شد
امروز صبح جنگل …

زنگ‌های کوچک می‌آویزد
بر دستگیره‌ی در
و منتظر تنفس باد می‌ماند.

کسی نمی‌آید.

وقتی …

کلمات هوا را می‌گویم،‌ دهان هوا را،
دهانی زخمی‌ را می‌بوسم
آوازهای هوا را …

تنها برای یک هفته می‌شکوفند
آن گل‌های خامه‌ای
دلیل من برای برگشتن.

مزارع دست …

این شهر، یک بیماری است،
در سرها
معبر‌های تنگ نقر می‌کند.
فرشتگان تهی در …

می‌خواهم به سمتی بچرخم
که جملات می‌سوزند به شعله‌‌ای عظیم
و دهان با فهمی …

با تعیین هویت مشکل دارم.
به آن دزدی می‌گویند.
صدایی نگران وقتم را تلف …

مردم در رودخانه مشعل‌هاشان را تکان می‌دهند.
زنی از اعصار میانه
در حصار حزن…

یک شب تابستان
و دختران از رازهایشان می‌گویند
از تصادف‌های عمدی
از صندلی‌ عقبی …

بطر اسمیرنف که تموم می‌شه
داداش و من می‌ریم تو خلا گریه کنیم
اونم …

وزن مه نمدار نوامبر، چراغ‌های دور خیابان را نزدیک می‌آورد،
پنجره‌های خانه‌‌ی روبرو به …

امروز عصر، انگشتم را بریدم. به پوست پرتقال نگاه کردم و
شصتم را ‌مکیدم. …

از وقتی یه دختر بچه بودم خیلی وقت می‌‌گذره.
یه دختر بچه‌م که این …

یه آقای دیگه رو می‌شناختم. اقیانوس‌نگار بود، اما هیچ‌وقتِ خدا ندیدمش بره دم ساحل. …

یه آقایی رو می‌شناختم.
می‌گفت یه زمانی دکتر بوده و
می‌ذاشت مریضاش تا دم …

در شهر ابوالهل‌ها و مادران
در شهری که ابوالهل مرگ
در شکوهی مضاعف می‌آرمد…