خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

انگار که فرود آمده باشی بر دلم
و نور آورده باشی به رگ‌های من…

زیر درختان بید
تو را در آغوشم می‌برم
و احساس می‌کنم زنده‌ای.
پس به …

لب‌هایم را به دست‌هایت نزدیک کردم
پوست‌ات
به لطافت رویاها بود.

چیزی از ابدیت…

بعضی عصرها
غروب
بر گیسوان‌ات نور نمی‌پاشد‌.

هیچ کجا نیستی
و حرف می‌زنی
با …

چون کبوتری هستی
که زمین را لمس می‌کند
و بر می‌خیزد و
دور می‌شود …

باز خواهی گشت

«وقتی گیلاس‌ها شکوفه کنند و
قمری بیدار شود.»

جهان را
در …

باران
بر کرانه‌های طلایی می‌بارد.

و عطرهای ماه مارس
در تن‌هامان می‌پیچند.

درست مثل …

با دستانت
که آهنگی هدایتشان می‌کند،
آهنگی که سربسته به خاطر می‌آوری،
می‌گویی خداحافظ …

به مادرت درآ
و بگشا پلک‌هایت را
آرام درآ در دلش

میوه‌ای باش
دوباره …

بر لب‌هایت
کلمات ناشناخته شکل می‌گیرند
و نامشهود
به لطافت
دور تو می‌گردد.…

چهره‌ات در آینه
چنان بالی ظهور می‌کند
که لحظه را ترک می‌گوید.

دوست دارم …

صدای گریه‌ات را می‌شنوم.

بالا می‌روم
تا اتاق‌هایی که سایه
بر دیوارهای بی‌حرکت سنگینی …

با زبانت که بر آن
یک بی‌خبری درخشان می‌گذرد
حرف می‌زنی
از گلی نامرئی.…

کور بودم در نور
اما تو، جنون را
به دوران در آوردی.

همه چیز …

گیسوانت در دستان من
و بارقه‌شان برگذشته از ازدحام‌های نامشهود
از لحظاتی که مدام …

تنها هستی در خویش
به زیر نور خود
گریان.

بر صورت‌ات
گلبرگی‌ست، زخمی.

گریه‌ات …