خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

مرگ از در درآمد با یادآوری‌اش نبرد را دوباره از سر خواهیم گرفت دوباره از سر دوباره از سر خواهیم گرفت در برایر شکست عظیم جهان خواهرکانی که ناپدید نمی‌شوید یا دیگربار شعله‌وار در خاطره می‌سوزید دیگر بار دیگر بار

باید ذهنی زمستانی داشت تا بتوان شبنم یخ زده و شاخه ها را از ورایِ برفِ رویِ درختانِ کاج نگاه کرد و مدت ها باید سرد ماند تا یخِ رویِ سرو هایِ کوهی را چون مو هایشان دید و در درخششِ دوردستِ آفتابِ زمستان خشونت صنوبر …

من این قلعه ای را که تو بودی، بیابان خواهم نامید این صدا را شب و چهره ی تو را “نبودن” می نامم و هنگامی که بر زمین سترون شده سقوط می کنی صاعقه ای که تو را می برد، نیستی می نامم مردن، جایی بود …

۱ خیلی دیر رسیدم به آخرین اتوبوس در شهری مانده‌ام که شهر نیست. روزنامه‌ی صبح ندارد روزنامه‌ی عصر ندارد نه زندانی نه ساعتی یا حتی آبی حظ می‌برم از زمان فراغتی بیرون زماناز پایین کوچه‌های خانه‌های سوخته پیاده‌روی‌های طولانی می‌کنمکوچه‌های شکر شیشه‌های شکسته برنجمی‌توانم درباب تغییر …

  چنان موجی عظیم که می‌آرمد بر دلم. چون زیبایی حیرت‌آور باد بر درختان کاج. چونان ضربان شورانگیز و عظیمِ دل. چون ماه و رود در دام عشق. چون تمامی رویاها در فضای چشم‌ها. یک مشت نور بی‌کران. آزادی را چنین دوست می‌دارم.

در پاریس خواهم مرد به رگبار باران به روزی که ‌اینک به خاطر می‌آورم در پاریس خواهم مرد – و نخواهم گریخت- یک پنج‌شنبه‌ شاید، مثل امروز در پاییز. پنج‌شنبه خواهد بود، چون امروز، پنج‌شنبه که این سطرها را سرهم می‌کنم، شانه‌ به بلا داده‌. که …

هرگز نخواستی ای یار، تا به قالبی درآیی که عشق الهی‌ام تصور کرده‌است. چنان‌ وجود خدا کور و نامحسوس بمان در خانه‌خدا! اگر بسیار آواز خوانده‌ام، از آن بیش‌تر برای تو گریسته‌ام! آه تمثیلِ بلندِ عشق من! بمان در سرم در اسطوره‌ی سترگ قلبم!ایمان است این، …

  حالا در چه کاری‌ست آندی شیرین من ریتای بوریاهای وحشی و انگورهای وحشی حالا که بیزانس خفه‌ام می‌کند و خونم کند می‌شود چون کنیاکی رقیق در درون من. کجایند دست‌هایش که عصرها نادمانه اتو می‌کردند سفیدی‌های آینده را حالا، در این باران که با خود …