شعرها

کتاب غروب را تا صفحه‌ای باز کن که در آن ماه، همیشه ماه ، …

در دشت، غیاب دشتم. همیشه چنین است. هرجا که باشم همان چیزی‌ام که از …

چرا می‌ری سفر ؟ آخه خونه سرد بود. چرا می‌ری سفر؟ آخه هميشه بين …

۱ حکايت زندگی‌هامان را می‌خوانيم که در اتاقی رخ می‌دهد. اتاق رو به خيابانی‌است. …

بگو باخودت که سرد است و ملال از آسمان می‌بارد که بايد ادامه دهی …

جوهر از گوشه‌ی دهانم راه می‌افتد. خوشبخت‌تر از من، کسی نيست. داشتم شعر می‌خوردم. …

طبعا شب است. پايین‌تر از عود واژگون با تنها رشته‌اش به راه خود می‌روم …

واسه‌چی بهم وعده داد که خودمون می‌خواستيم يه کشتی بسازيم همه‌شو با دستای خودمون …

هنوز مانده بر تخته سياه بر کلاس درسی در شهری دايره‌ای، دست‌نخورده و صندلی …

نشسته فراز کلمات بس دير شنود‌ه‌ام زمزمه‌ی آهی نه‌چندان دور چونان بادشبانه‌ای در کاج‌ها …

سال به سال بی‌که آگاه‌باشم از آن سپری کرده‌ام آن‌روز را. هنگام که واپسين …

چتر سياهي پيچيده در ژرف‌ترين صبح در سرسرا انتظار مي‌كشد اشك‌ها بر شانه‌هايش خشك …

مرگ که می‌آيد شبيه خرس گرسنه‌ای‌است در پاييز مرگ که می‌آيد  همه‌ی سکه‌های پرزرق …

مجبور نيستی خوب باشی. مجبور نيستی روی زانوهايت صدمايل از ميان صحرا پشيمان راه …

بر سنگ سياه مثلی عربی می‌گويد که خدا مورچه‌ي سياه را می‌بيند که  تکان …

او اکسيری می‌خريد در شهری از روزگاران گذشته هنوز هم بايد به او انديشه …