شعرها

 7

این سوگواری، این بیقراری

تشنج های داخلی، جزیره ای نامتناهی

تنهایی درونی، بدن …

1

مگذار این عشق کور کند یا تعقیب کند مرا

و مگذار که هیچوقت …

کودکی معلول گفت:

«من چطور برقصم؟»

گفتیم

بگذار قلبت برقصد.

سپس بچه ای ناقص …

بخواب، بخواب، دلبندم،

نگران نباش، نترس،

که روح من نمی خوابد،

که من نمی …

س.ک.س، جبران مصیبت!

فاحشه ملکه است،

تختش یک ویرانه،

خاکش قطعه زمینی گُه مال،…

مایی که تهیدستیم، اندک زمانی داریم

برای زیبایی و جوانی:

فارغ از ما، خوش …

امروز سی ساله‌ شدم،
دیدم درختان لحظه‌ای درخشیدند
مثل شمع بر کیک
دیدم خورشید …

ساعت ها را بخوابانید، تلفن ها را بکشید

واق واق سگ ها را با …

تمام روز را کار کرده‌ام
حالا خسته
صدا می‌زنم: «کجایی»
جوابی نیست جز جنبش …

 
  جنگ و صلح را خوانده‌ای. حالا نوبت خواهر کری[1] است که هیچ…

از کنارت که می روم

زمین نفس های آخرش را می کشد

مثل کوبشی …

شهر به چشمم خالیست حالا که نیستی تو

برهوتِ خیابان های غم انگیز ، …

اولین بار که با یه دختر بیرون رفتم،
دوازده سالم بود
سردم بود، وزن …

در سانتیاگو در شیلی

روزها به شکلی پایان ناپذیر طولانی اند:

چندین و چند …

سال ها پیش، در زمان گردش

در انتهای خیابانی غرق در شکوفه های اقاقیا…

هر بار که بر می گردم

به میهنم

پس از سفری طولانی،

اول کار …