بایگانی نوشته‌های محسن عمادی

باد پاییزی.
دو بشقاب،
طرح‌شان فرق می‌کند.…

یک غروب،
گوشه‌ی اتوبوس ایستاده‌بودم،
منتظر ایستگاه شماره‌ی دو.
مرد ایستاده هم منتظر بود.…

باران بر خزه‌ها
بی‌صدا
روزهای شادِ رفته را
یادآوری می‌کند.…

زنی
نامه‌ای می‌خواند
در نور ماه.
شکوفه‌های گلابی.…

به هنگام روز
یا که شب
همیشه نوری
در اندرون دارم.
به هنگامه‌ی غوغا …

روی تکه‌ای دستمال دستشویی
شناور در شاش پایین‌نرفته
نقش کامل لب‌های یک زن.

خوش …

فرقی نمی‌کند چه هستیم و که هستیم
هرکسی باید به بعضی وظایف برسد:

شاعر …

آلوهایی
که در یخچال بودند
را خورده‌ام

آن‌ها که شاید
برای کریسمس
کنار گذاشته …

می‌خواهم در صدای مرددت امروز
انعکاس‌ها را بشنوم.

چیزی به من بگو
با کلماتی …

یک گُل.
نه دور از شب
تن لال‌ام
خود را می‌گشاید
بر اضطرار ظریف …

برای همین تصمیم گرفتم
کنار تو گام بردارم.
یک روز، شاید یک ماه
یا …

پول حرف می‌زند!
انکار نمی‌کنم.

یکبار شنیدم
گفت: خداحافظ.…

اشک می‌ریزی
پای فریاد.
می‌گشایی
دریچه‌ی آرزوهایت را
و غنی‌تری
از شب.…

بوس و کنارمان خیلی طول کشید
تا مغز استخوانمان به هم عشق ورزیدیم
صدای …

می‌روم.
وادارم نکردی رنج بکشم
پس لزومی‌ندارد
انتظار نفرتم را داشته باشی،
که هدیه‌ای …

ميان گل‌ها،
تنها با جام شراب‌ام،
تنها می‌نوشم.
جامم را بالا می‌برم و
از …