بایگانی نوشته‌های کامیار محسنین

شعر می‌لغزد به درون رویا
به مانند غواصی به درون دریاچه.
شعر، شجاع‌تر از …

عزم رفتن کردم، گامی برداشتم، و هرگز نمی‌دانستم
به کجا می‌کشاندم. سرشار از ترس …

آن زمان، بیست سالم شده بود
و دیوانه بودم.
کشوری را باخته بودم،
اما …

چند روز پیش از مرگ تو،
چشم مرگ را گرفته بود کسی هم‌سن و …

وقتی تمام ستاره‌ها خاطره‌ای می‌شوند
پنهان در دل بهشت: وقتی خورشید
سرانجام آرام می‌گیرد …

تاسف مخور به حالم چون نور روز
دیگر بر آسمان گام نخواهد زد در …

 با هر نفسم دوستت دارم
مثل مرغ‌های طوفان برایت ترانه می‌سرایم
عمرم را به …

 اندیشیدم، چون چشمانم را با گوشه پیش‌بندم پاک کردم:
پنه لوپی هم چنین کرد.…

 و فکر می‌کنی خود عشق،
با زندگی توی این خونه زشت،
می‌تونه خیلی بمونه؟…

فقط تا وقتی تمام شود این سیگار،
لحظه‌ای کوتاه در پایان کار،
وقتی به …

 می‌بینم خونش را بر گل سرخ
و در ستارگان، شکوه چشمانش را،
می‌درخشد بدنش …

 باز باید برگردم به آن ساحل متروک
و کلبه‌ای کوچک بسازم به روی ماسه…

 من شادترین خواهم بود
به زیر خورشید!
صد گل را لمس خواهم کرد
و …

 عشق همه چیز نیست: نه آب است، نه نان،
نه خوابی سبک، نه سقفی …

آه، عشق من، فکرش را کرده‌ای:

چطور در سال‌هایی که در پیش است، زمان …

 یه بار از یه ساختمون بزرگ بزرگ
وقتی من کوچیک کوچیک بودم
آدمای عجیب …