بایگانی نوشته‌های احمد شاملو

(شايد بدان سبب كه از هندسه آگاه نبودى)

جوان از خود مى‌رفت
ساعت ده …

بر يونانيان اشك مريز
هنگامى كه انديشناك‌شان مى‌يابى.
بر يونانيّت اشك مريز
هنگامى كه …

وقتى آهنگساز شدم
واسه خودم يه آهنگ مى‌سازم
در باب طلوع آفتاب تو آلاباما…

يادت نره
مرگ
طبليه كه يه بند صداش بلنده
تا اون كرم آخريه بياد …

يه‌هو از هم واكنم بازوهامو
يه جا تو آفتاب،
واسه چرخيدن و رقصيدن
تا …

در دست‌هاى خود مى‌گيرد نور
تل سفيد و بلوط سياه را
كوره راهى را …

براى گلوريا خينه و فرناندو دولس رى‌يوس

سبز، تويى كه سبز مى‌خواهم،
سبز ِ …

غول‌آسا پيكرى داشت و
كودكانه صدايى.

هيچ چيز به تحرير صداى او مانند نبود:…

بدرود، غم!
سلام، غم!
در خطوط سقف نقش بسته‌اى
در چشمانى كه دوست مى‌دارم …

با ترس يا با ريش گرو گذاشتن
دموكراسى دس نمياد
نه امروز نه امسال…

سياهان
دلپذير و رامند
بردبار و فروتن و مهربانند،
الحذر از روزى كه شيوه …

باريده باران
زمان به چشمى غول‌آسا ماند
كه در آن
انديشه‌وار
درآمد و رفتيم.…

در انار ِ عطرآگين
آسمانى متبلور هست.
هر دانه
ستاره‌يى است
هر پرده
غروبى.…

پنجره‌ى مهتابى را بسته‌ام
چرا كه نمى‌خواهم زارى‌ها را بشنوم.
با اين همه، از …

راسى راسى مكافاتيه
اگه مسيح برگرده و پوسّش مث ما سياه باشه‌ها!
خدا مى‌دونه …

هر كجا كه باشد براى من يكسان است:

در اسكله‌هاى سى‌يرالئون
در پنبه‌زارهاى آلاباما…