بایگانی نوشته‌های احمد شاملو

براى گلوريا خينه و فرناندو دولس رى‌يوس

سبز، تويى كه سبز مى‌خواهم،
سبز ِ …

غول‌آسا پيكرى داشت و
كودكانه صدايى.

هيچ چيز به تحرير صداى او مانند نبود:…

بدرود، غم!
سلام، غم!
در خطوط سقف نقش بسته‌اى
در چشمانى كه دوست مى‌دارم …

با ترس يا با ريش گرو گذاشتن
دموكراسى دس نمياد
نه امروز نه امسال…

سياهان
دلپذير و رامند
بردبار و فروتن و مهربانند،
الحذر از روزى كه شيوه …

باريده باران
زمان به چشمى غول‌آسا ماند
كه در آن
انديشه‌وار
درآمد و رفتيم.…

در انار ِ عطرآگين
آسمانى متبلور هست.
هر دانه
ستاره‌يى است
هر پرده
غروبى.…

پنجره‌ى مهتابى را بسته‌ام
چرا كه نمى‌خواهم زارى‌ها را بشنوم.
با اين همه، از …

راسى راسى مكافاتيه
اگه مسيح برگرده و پوسّش مث ما سياه باشه‌ها!
خدا مى‌دونه …

هر كجا كه باشد براى من يكسان است:

در اسكله‌هاى سى‌يرالئون
در پنبه‌زارهاى آلاباما…

نه ساعتى بر ديوار است و
نه زمانى.

سايه‌يى نمى‌جنبد از سپيده‌دمان تا شامگاه…

كيست آن كه به پيش مى‌راند
قلمى را كه بر كاغذ مى‌گذارم
در لحظه‌ى …

در شب آرام
كودكان مى‌خوانند.
جوباره‌ى زلال،
چشمه‌ى صافى!

كودكان:
در دل خرّم ملكوتيت…

(آيا لوسى ِ من پا در جويبار نهاده بود؟)

سه سپيدار گشن
يك ستاره.…

در گوشه‌يى از تالار
پدربزرگ ايستاده است
در گوشه‌يى ديگر
ده تن نوه‌گان او…

پل را آهن
يه آواز غمناكه تو هوا.
پل را آهن
يه آواز غمناكه …