خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

درختی دیدم بلندتر از همه‌ی درختان پراز میوه‌های دوردست کاج. کلیسایی بلند با درهای باز و هرکه بیرون می‌آمد پریده رنگ بود و محکم، آماده‌ی مرگ. زنی را دیدم سرخاب زده بود و می‌خندید بشقاب پرتاب می‌کرد برای خوشبختی‌اش ناپدید شدنش را دیدم. و دایره‌ای دورهمه‌ی …

شمعی در طاقچه‌ی پنجره ایستاده آرام آرام می‌سوزد و می‌گوید کسی این‌جا مرده‌است. چند درخت کاج در سکوت در حوالی راهی که ناگهان ختم می‌شود به گورستانی در مه. پرنده‌ای صفیر می‌کشد. چه کسی آن‌جاست؟

زن نیستم، نه‌زن-نه‌مردم! کودکم، یک صفحه‌ی کاغذ، یک تصمیم بزرگ. شمایل خندان خورشیدی سرخ توری برای همه‌ی ماهیان حریص نوشانوش شکوه همه‌ی زنان گامی به مخاطره و ویرانی پرشی تا به آزادی و خود… نجوای خونم من در گوش همه‌ی مردان لرزش روح، اشتیاق و امتناع …

نامه‌هایی از خواهرم چه می‌توانند بگویند نامه‌ها وقتی تو را می‌بینم؟ آیا گیسوانت آرام بر شانه‌هایت نمی‌افتند با آن موجهای طلایی وقتی به درون می‌آیی که با من از زندگی‌ات بگویی؟ آیا لبه‌ی دامنت سفت نمی‌ایستد در خلسه وقتی که راه می‌روی؟ زمین تو را حمل …

روح من لباسی بود به رنگ آبی آسمان روی صخره‌ای گذاشتم آن را کنار دریا و عریان به سوی تو آمدم و برایت زن شدم. چنان زنی نشستم پشت میز تو جامی درکشیدم و عطر گل‌های سرخ را خیال کردی که زیبایم کسی را به یادت …

عطر یاسمن‌ها برق شب‌های تابستان از جنس طلای تیره بر صیقل آیینه‌ خلیج و عشقِ فاتح در طاق نصرت شوق، دروازه‌های گشوده بر جهان‌های دور درخشش یاسمن‌ها در سفید و بنفش و ژرفای سایه‌ها رو در روی ابرهای دیر ابرهای سرخ‌چرده، آه از آن شادی، که …

یک خط تنهای اسکی گریزان تا به اعماق جنگل یک خط تنهای اسکی پیچان بر فراز و شیب‌ بر مرداب‌های ویران در کولاک آن‌جا که صنوبران، خمیده در صف‌های کم‌پشت ایستاده‌اند، نقش‌های خیال من‌اند که به یغما می‌برند هرچه دورتر و دورتر را. یک خط منجمد …

جلودار تمامی بادها زورقم باید بگذرد تا دریای دور و خاکی ناشناخته. بگذار موج‌ها  بنویسند حکایت سرگردانی‌ام را با شکن‌های روشن بر ماسه‌های کف دریا. آن نگاه سوزان که رهایی‌ام نیست از شکنجه‌اش باید برخیزد مواج بر دریاهای دور در لهیب و سوزان چون قرص آفتاب …