خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

ولی من با آسمان بهار جفت‌ات می‌کنم. گوشت فرشتگان را خورده‌ام، ماه را از آسمان نوشیده‌ام. چین را به رویایی زیارت کردم و شب به آشپزخانه برگشتم: تا فرزند خویش باشم و در گنجه را ببندم.

در بهار رویاها هیزم بیدهای جوان می‌پسندند انگشتان غریق را. و از فراز پر می‌کشی. نور دختر هواست. سایه‌ها در شب به جستجوی آن‌ها که طرحشان می‌افکنند. نور دختر هواست. سایه‌ها در شب به جستجوی آن‌ها که طرحشان می‌افکنند و درختان چشم‌هایشان را درمی‌آورند و ارواح …

این نکته را بارها پیش کشیده‌ام. در هر قوطی خانه، نوری هست. پل‌ها به شرق روانند. کلمات شب‌ها می‌آیند بی‌آنکه در بزنند. در کشوری دور اتفاق افتاد نزدیک اینجا. این نکته را بارها پیش کشیده‌ام. در هر قوطی خانه نوری هست. پل‌ها به سمت شرق روانند. …

دیگر بس‌است طوفان‌های تصاویر: دریا آرام است و حالا می‌درخشد چنان‌که مقدر است، تبعید به آخر خواهد رسید. و این کلمات: ما خود می‌آفرینیم معنا را از اندرونی‌مان و معنا در اجاق می‌گدازد وقتی خورشید می‌شکند. زن گفت وقتی از خم رود گذشتیم و آیا چنین …

با این‌حال من یک مسافرم، نشسته بر جای خویش و اجازه می‌دهم جهان خرامان بگذرد آن‌که کنارم نشست بدون نظردوختن به تاریکی بدون نظاره‌ی یکدگر دیگر نشسته نیست، جهان خرامان به پیش می‌رود جهان می‌چرخد، عمق می‌یابد، می‌پوسد من می‌نشینم در امتداد تونل‌ها تونل‌ها حرکت رنج‌‌ها …

یک طره مو بر پاتختی. نور نشسته بر طاقچه‌ی پنجره منتظر سواری است یک نور آبی پیشکشی سرد برای آفرودیت. بر پاتختی یک پیشکش، نوری مردد برنیس،‌ خموش است برق گیسوان تو. خموش است سفر مردگان به سمت دیگر لیوان.

هر نشانه‌ی تنت را به جان می‌شناختم هر ستاره و هر حرف را در نورشان، حرکات من به سایه‌ها بدل شدند و تمام اعمالم به ظلمت جهان. پگاسوس از پاتختی‌اش عزیمت آغاز کرد تا آندرومدا را آزاد کند و مهر پروازش را بر آسمان نهاد. تو …

هرچه مهیا شده‌بود از خاطر گریخت، قایقی که دیشب ساخته شد امروز صبح جنگل بود. مردی که دیشب کشته شد امروز صبح سرکارش بود و کودکانی که دیروز به دنیا آمدند سوی دیگر کلمات بودند، جدایی یک بار دیگر. گذشته باز می‌گردد و مرا می‌سوزاند. باز …