شعرها

از میان پنجره‌ی باز غروب، در اواخر تابستان زنی گریه می‌کند، آی آی آی! …

شب چار ماه و یه تک‌درخت و یه سایه‌ی تک و یه پرنده‌ی تنها.…

بار اول نمی‌شناختمت.
بار دوم شناختمت.
بم بگو اگه هوام همینو بت می‌گه.
یه …

این حلقه رو پرت کن تو آب.
(سایه‌ها انگشتاشونو رو پشتم می‌ذارن )
این …

دلم نمی‌خواس
دلم نمی‌خواس یه چیزیو بت بگم.
تو چشات
دو تا درخت دیوونه‌ی …

هی بچه،
می‌افتی تو رودخونه!
تو اون ته‌تها،
یه گل سرخه
و تو گل …

من که اصلا نمی فهمم مردم چرا زل می‌زنن به من وقتی لباسامو درمیارم…

چشمک بزن چشمک ستاره کوچیک من دلم می‌خواد بدونم چطور می‌تابی تو به من…

یکی با آب رفت یکی زیر سنگ یکی با آتش به هوا یکی جنگید …

دوست نمى‌دارم به خواب اندر شوم شباهنگام
كه چهره‌ى تو بر شانه‌ى من است…

مردی که در ایستگاه اتوبوس ایستاده‌است و روزنامه می‌خواند، آتش گرفته است شعله‌ها از …

وقتی اینها را می‌نوشتم پنجاه و یک ساله بودم و لحافهایم بوی تنباکو می‌داد.…

جایی، گوشه‌ای، جنگلی به شعری وارد شد.…

آسمان تهی. پرنده‌ها از گوشه راست به درون پر می‌کشند.…

پرستویی، برکه‌ای، تکه‌ای از آسمان باید از شعری بیرون افتاده باشند. چنین گفت رهگذر.…

خورشید بیرون می‌آید، ابزار آبرنگش را برمی‌دارد بر پشت بامها می‌نشیند خودش را تکرار …