شعرها

يک بغل از گل‌ها برايم بچين
تا بر پيشانی‌ام
چتری بسازم.…

يارم گل‌ها را از دست من نگرفت!
سفيرانی از ستاره‌ها برايش می‌فرستم
تا قانع‌اش …

با گلی در دستم
پشت سرت ايستاده‌ام.
يا گل را بگير
يا بگذار بروم!…

گل سرخی را پرت کرد‌ه‌ای به سویم.
دست مريزاد!
حيف که چشم‌های شور بو …

چهره‌ات گل سرخی‌ست و
چشم‌هايت شمع‌هايند.
سرگشته‌ام!
بايد پروانه‌ای شوم
يا شب پره‌ای؟…

شتاب کن!
می‌خواهم لب‌هايم را به تو ببخشم،
حالا که مرگ
دور ده می‌گردد …

ديوار را سوراخ کن و
لب‌هايم را ببوس!
شوهرم بناست
تعميرش می‌کند.…

لب‌هايم مال توست، بنوش!
از هيچ چيز نترس،
شکر نيست،
آب نمی‌شود.…

من خوشگل‌ام،
لب‌هايم را می‌بخشم و
آغوش می‌گشايم.
و توی ترسو می‌گذاری که خواب…

چرا بايد مديون تو باشم، ماه؟
حالا که دزدکی می‌بوسم
و ديوار را
حجاب …

نازنين‌ام،
در آغوش‌ من که اين‌طور لرز کرده‌ای،
چه کار می‌کردی اگر
چکاچک شمشيرها…

يارم وسط گل‌ها خوابش برده است
و من
نم‌نم
شبنمِ لب‌هايم را بر او …

شوخی سرش نمی‌شود!
او را با گيس‌ام می‌زنم
و دلخور است!…

يارم،
چشم‌های سرخ دوست دارد،
کجا می‌توانم چشم‌های سياهم را عوض کنم؟…

شاد باش موی دماغ من!
فردا عيد است و
من بايد تو را بر …

عشق‌ات،
آب است و
آتش است.
به شعله‌ها می‌سوزم و
به موج‌ها غرق می‌شوم.…