شعرها

(کیوتو)

  محرمانه
(به یاد باشو)

ابرها پنهانی زمزمه می‌کنند
کور می‌کند تو را
خیره …

اولین روز گرم
و بعد‌از ظهر به نیمه نرسیده
از برف هیچ باقی نخواهد …

به خدا دلم نمي آد پا روي برفا بذارم

مي ترسم  كثيف بشن

مي …

به خاطرم آمدي

دلدار من

سنگيني اين خانه را حس مي كنم

سنگيني تو …

من و عشق به هم نمي آييم

آب مان به يك جو نمي رود…

از ذره ذره اين درياي تكه تكه شده در ساحل

از آبهاي بي ماهي…

1

قلب من
از بس كه در خفا گريسته ام

خيس است

و كمي …

1

هر گاه كودكي بميرد

چشمانش پيش حلوايي خواهد ماند

كه مادرش مي پخت.…

اگر باران طفل لرزان از سرمايي را

در كنار بخاري بي هيزمي ببيند

اشكهايش …

حتي به اندازه جاي لبي كه بر استكان چاي باقي مانده است

نمي توانم …

بدان كه اين ديوارها براي جدا كردن ما كافي نيست
اين ميله ها
اين …

«… سرانجام فرا رسید آن دم
  که انسان باید عمل می‌کرد 
  یا …

چراغ سبز روی میز سوسو می‌زند.
همان حرف‌هایی را به من می‌زنی
که آن …

به نظریه‌ای دست یافته‌ام و خانه منبسط می‌شود:
پنجره آزادانه تکان می‌خورد
تا در …

مریض بودم،
در تختی از کاغذهای کهنه دراز کشیده بودم
وقتی با خرگوش‌های سفید …

راه و بیراهِ رفته، گذشته‌های گذشته
و بلند و طولانی شبهای تنهایی
نور خورشید …