خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

نزدیک يک سال اين‌جا نبوده‌ای می ترسيدی بيايي. وقتی آمدی، تهیا،  اول با لابه‌ و بعد پشت پازنان انتقام گرفت و خودسرانه خواست که کفاره‌ی حضورت را با حضورت بدهی اين‌جا همه‌چيز با تو سر جنگ دارد کف پوش، بته‌ی آتش زن، مگس‌های مرده کپک نان، …

خانه‌ای در من است، برای حزنت و برای کفرت و برای شادی‌ات. هيچ‌چیز آمدنت را در روزهای آفتابی عقب نمی‌اندازد. حتی وقتی طوفان زوزه می‌کشد. می‌توانی اين‌جا  گريه‌کنی و دشنام دهی و در مجاورت راز بخندی، حتی بخندی و هيچ‌چیز مانع رفتن تو نیست من اين‌جايم. …

وارد آسانسور شديم  هردو  تنها به هم نگاه کرديم و اين همه چيز بود دو زندگی    يک دقيقه      سرشاری سعادت طبقه‌ی پنجم    او بيرون رفت   و من به بالارفتن ادامه دادم می‌دانستم که ديگر او را نخواهم ديد که ديداری بود يک‌بار و برای هميشه که …

خوش باش، حتما خوشی هست. او آن را حس کرد. مثل چيزی بی رحم نبود که بر ما هجوم بياورد و آتش بی حفاظ ما را بيرون بريزد شبيه سرگيجه ای نبود که در نور دو لبه گوشه و کنايه به ما بطری و کفشی بدهد  …

برای ایرژی اورتن سال ۱۹۴۵   مرد، حضور زن را احساس کرد و زن نیز چیزی را انکار نکرد با مرد کتابی خواند، با انگشت به‌یادآوری زنگ در را فشرد و شادمان بود وقتی کودکی در را گشود درست از جای لب‌های مرد می‌نوشید کنارش می‌لرزید، …

همیشه بی‌خبر می‌گذرد طرح رنج از فراز آدمیان. پایان نزدیک می‌شود وقتی هنوز آغاز نشده‌است و حریصانه باز می‌گردد از پی آغاز، مجرب، پس از آزمون و خطا. پس از آزمون زندگی‌اش که چیزی می‌ستاند و چیزی دیگر می‌بخشد نگاه کن، چنان آزادی، نخواسته و خواسته، …

به من برگردید ای اشیایی که چاره کردید تحمل صلیب روز را، شما که معلق‌اید میان سینه‌های ملکه‌ی شب، شب خون‌آشام. وزنه‌های من، به من بازگردید. دشوار است نداشتن‌تان که مطمئن و محکم‌اید دشوار است صداکردن‌تان  و زخمی به حنجره نرساندن. به کجا می‌گریزی ای رود …

به خواب می‌بینم آرزو را و می‌دانم که از یادش خواهم برد پیش از آن‌که برخیزم. سلطنت نخجیر. آواز در داده از سرِ درد تا آن اسم واسع جسارت می‌ورزم آوازم را از این اماکن آفتابی تا دل ممالک بی‌زمان، که قیاس در آن‌ها رنگ می‌بازد …