خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

اول خواستنی‌اند: دندان‌ها و ناخن‌های کوچک دارند. کسی چه می‌داند که یک‌روز ببرهای تیزدندان می‌شوند؟ بوسیدن که یاد گرفت از فرط عشق محض پرستارش را بلعید اسخوان‌ها را لیسید و کارش را به کمال یک گورکن به پایان برد. یک دروغگو نشسته توی درشکه. یک اسب …

همان سونات آشنا حالا موسیقی دیگری است دیروز هنوز در گام معصوم ملایمی تمام تاثر و رنگ‌های رنگین‌کمان بود حضور تو تغییر پرده می‌دهد.

تنها تهیا لمس می‌کند هر دوسو را. نجوایی ممتد آغاز می‌شود، بالنی پر می‌شود از هراس فاصله می‌فزاید با کلمات فاصله با کلمات گوش‌ها جمع می‌شوند در برابر معبدها تنفس خود را از هوا می‌کند بادبانی خاکستری به درون رانده می‌شود دور جایی نیست برای یک …

زمان‌های افعال در زبان دلیل وجودند بی‌ پایان تو هستی تو بوده‌ای تو بودی و فوگ ادامه می‌یابد در ما گره می‌زند به هم رشته‌های حیات و مرگ را بی آن‌چه همیشه بوده‌است هیچ‌چیز نمی‌تواند تغییر کند.

برهنه خواهم شد. کار دیگری از من بر نمی‌اید تا اتاق‌های قدیمی و نور ماه بیافتند بر پشت من تا اتاق‌های بسیار و سفرها فروبریزند پوست می‌کنم بهارها را بهاری که برگ‌هایش زود بر درختان می‌رویند و آن بهار دیگر،‌ بهار تاریکتر و آن دیگری، هنوز …

تفاوت هریک با دیگری دیوار و باد، باد و گیسو و گیسو و دست نوازشگر- سکوتی و سکوتی دیگر چون آسمان و زمین- و برکه‌ با چشم روبرو.

پیر فرزانه‌‌ای چنان چلچراغی در فقدان نور- وقتی نمی‌دانی هنوز به خورشید روشن است یا به خود می‌سوزد.

نزدیک و نزدیک بود، بیشتر عطر بود تا نگاه و چشمی آن‌همه دور چشم او را نگه نمی‌داشت. این‌همه تغییر را که باور می‌کرد؟ چشم‌هایش در گل سرخ صبح ژرفا یافتند و شکیبایی آموختند به دورشان نخستین خلق و خوها شکل گرفت. آن پایین چراغی خاموش …