شعرها

بر آنچه دلخواه من است
حمله نمى‌برم
خود را به تمامى بر آن مى‌افكنم.…

بى‌اعتمادى
درى است،
خودستايى و بيم
چفت و بست ِ غرور است،
و تهيدستى…

حلقه‌هاى مداوم
پياپى
تا دوردست.
تصميم ِ درست ِ صادقانه.

با خود وفادار مى‌مانم …

پيش از آن كه به تنهايى خود پناه برم
از ديگران شكوه آغاز مى‌كنم…

به تو نگاه مى‌كنم
و مى‌دانم
تو تنها نيازمند ِ يكى نگاهى
تا به …

بسيار وقت‌ها
با يكديگر از غم و شادى ِ خويش سخن ساز مى‌كنيم

امّا …

در وجود هر كس
رازى بزرگ نهان است
داستانى
راهى
بيراهه‌يى

طرح افكندن اين …

جوياى راه خويش باش
از اين سان كه منم
در تكاپوى انسان شدن

در …

اين همه پيچ
اين همه گذر
اين همه چراغ
اين همه علامت!

و همچنان …

هر مرگ
اشارتى است
به حياتى ديگر.…

زخم زننده
مقاومت ناپذير
شگفت‌انگيز و پر راز و رمز است
آفرينش و
همه …

سپيده دمان
از پس شبى دراز
در جان خويش
آواز خروسى مى‌شنوم
از دوردست، …

پنجه درافكنده‌ايم
با دست‌هاى‌مان
به جاى رها شدن.

سنگين سنگين بر دوش مى‌كشيم
بار …

پس از سفرهاى بسيار و
عبور از فراز و فرود امواج اين درياى توفان‌خيز،…

چند بار اميد بستى و دام برنهادى
تا دستى يارى دهنده
كلامى مهرآميز
نوازشى…

مى‌خواهم آب شوم
در گستره‌ى افق
آن‌جا كه دريا به آخر مى‌رسد
و آسمان …