شعرها

زانو زده بر خاك زمين را نگاه مى‌كنم
علف را نگاه مى‌كنم
حشره را …

زنگار
با سنگ مرمر
چه تواند كرد؟
يا غُل و زنجير
با توفان
يا …

تو باغچه‌ى وسط ِ ميدون، رو يه نيمكت
مردى نشسته كه وقتى رد ميشين …

در اين شب پاييزى
سرشار از كلمات تواَم من:
كلماتى جاودانه زمان‌وار، مادّه‌وار
كلماتى …

– آن خانه را چه گونه پى خواهند افكند؟
درهايش را چه كسى بر …

افروخته يك به يك سه چوبه‌ى كبريت در دل ِ شب
نخستين براى ديدن …

زيباترين دريا
دريايى است كه هنوز در آن نرانده‌ايم
زيباترين كودك
هنوز شيرخواره است…

اين‌جا
پرنده‌گان نمى‌خوانند
ناقوس‌ها خاموشند
و يونان نيز
لب فرو بسته
با تمامى ِ …

اين عشق
به اين سختى
به اين تُردى
به اين نازكى
به اين نوميدى،…

اين ديار كه سر ِ ماديانى را ماند
به تك در رسيده ز اقصاى …

شب هيچ‌گاه كامل نيست
هميشه چون اين را مى‌گويم و تأكيد مى‌كنم
در انتهاى …

دنيا پر از چاله‌هاى بزرگ خونه
اين همه خون ِ پخش و پلا چى …

زنده‌گى شوخى نيست
جدّى بگيرش
كارى كه فى‌المثل يكى سنجاب مى‌كند
بى‌اين كه از …

«براى آن كه زنده‌گان به زنده‌گى انديشه كنند، سنگنبشته‌ى گور يكى از كهن‌ترين انگيزه‌هاست. …

مادر مى‌بافه
پسر مى‌جنگه
به نظر مادره اين وضع خيلى طبيعيه.

– پدره چى؟ …

كلمات بينوا
غرقه‌ى اشك و خيس ِ مرارت
تعميد دوباره مى‌يابند.
پرنده‌گانى كه بال‌هاى …