شعرها

تنهایی، آری
ولی تو هرگز.
غیاب،
ولی تو هرگز:
نورِ ساکنِ بی‌پایان
زیر ماهِ …

– نیستی!
( دست‌ها در دل.
خموشی‌ها به کنجی.
غیاب‌ها به بالکنی.)

– نیستی!…

هرچه می‌ماند از امروز
نمی‌ارزد
زندگی را، مرگ را،
مرا، هیچکس را.…

پا به جهان نهاده‌ایم
تا به یاد آوریم و به یاد بمانیم
گریه کنیم …

خفته بودم و او
درگشود به رویاهای من.
به تاراج برد رویایی را که …

شعر چشم گریان است
شانه‌ی گریان است
چشم گریان شانه است
دست گریان است…

نمی‌دانستم که
نداشتنت می‌تواند شیرین باشد چون
صدا کردنت برای این‌که بیایی هرچند
نمی‌‌‌آیی …

شاخه‌ای که می‌شکند
شاخه‌ای که پر می‌گیرد
می‌گریند
می‌خوانند
آن پایین

می‌گشایم شب را…

ای دریا
خود را به تو می‌بخشم
افکارت را از دور می‌خوانم
انگشتان خمیده‌ی …

برای یکی: جاده‌خاکی
برای دیگری: راهِ اصلی

برای یکی: غم و شادیِ توامان
برای …

چشم‌ها
حرف می‌زنند
یا همین‌که خود را می‌گشایند
هرچه باقی مانده را
بیرون می‌ریزند.…

سردابه‌ها را ابداع کن
خیس از سکوت،حیاتی را
که تو را آفرید.
به جسم …

هرگز از عشق با او نگفتم
هرگز از مرگ با او نگفتم.

تنها طعم …

کسی که نگاهم می‌کند از اعماق شب
با چشم‌های بی‌حرکت، ‌درخشان در شب
مرا …

می‌دانم که تنها آواز
تنها شکوه آوازهای کهن
تنها شعر
همانی‌ست که خاموش است …

چه پیش خواهد آمد
وقتی دست‌ها
از شعرها کنار روند

وقتی آبِ خشکِ کوهستان‌های …