شعرها

آن‌که می‌میرد
به ایده بدل می‌شود.
به مردگانت اندیشه کن.
در هر واژه
دو …

این‌جا، خورشید آرمیده است
خالق بامداد
که به روز، نور بخشید
و عصر را …

فریضه است،
چنین می‌اندیشید کیرکگارد.

به گمان من اما،
نیکوتر
عشق ورزیدن است
بی …

بر دروازه‌های شهری ناشناس زنی نگه‌ام داشت
از اوخواستم: بگذار بگذرم،
من فقط به …

صدايی بر آب‌ها
صدايی بر بادها می‌چرخد و می‌گريد:
«آی! چه بادی‌ان اين بادا…

اونور ستاره‌های قشنگ…
چی؟
ها… گفتم ازم نخواه هی تو چشات نگا کنم.
چی؟…

بی‌گناهان اغوا می‌شوند در طارمی‌ها
و زنان همسایه از رستخیز تن سخن می‌گویند.

دخترانم …

خیال می‌کردم:
هرگز عوض نمی‌شود

در پیراهن سفید
همیشه
منتظر خواهد ایستاد
با چشم‌های …

دستان من
با موسیقی
می‌روییدند
پشتِ سرِ گل‌ها.

اما حالا
چرا به دنبال تو …

شبِ کورِ من. رویای تنِ شفاف مثالِ درختی شیشه‌ای.
هراسِ جستنِ چشم‌های تو در …

چشم‌ها
حرف می‌زنند
یا همین‌که خود را می‌گشایند
هرچه باقی مانده را
بیرون می‌ریزند.…

جستجو

یک فعل نیست که سرگیجه است. به عمل اشاره نمی‌کند. معنایش رفتن برای …

ناگهان
به دنیا نیامده‌ام
نمرده‌ام

مرکز سایه
سایه‌ است
در انتظارِ من.…

در قفس زمان
زن خفته
به چشم‌های تنهایش نگاه می‌کند.

باد
جواب نازک برگ‌ها …

می‌گریم، به دریا نگاه می‌کنم و می‌گریم.
آوازی می‌خوانم، کوچک.

دریایی هست. نور هست.…

شبی که می‌روی
دستت را به من بده

اثرِ فرشته‌ی سوزان
روزها خودکشی می‌کنند…