شعرها

پرنده‌ای چهاربالم من
شتری بی‌کوهان
و آسمانی با دو خورشید،
ابری که می‌بارد بر …

تنها زمان حال خاطره دارد.
آن‌چه بوده‌، ناشناخته است.
مردگان همیشه بین خود جابجا …

همه می دانند
که مکزیک کشوری خیالی است.

می روم،
وقتی همه خوابند.

وقتی …

بارالها
یاری‌مان کن تا میوه را تصور کنیم
تصویر محض ملاحت را
و لمس …

چه دشوار
طولانی‌کردن همه‌‌چیز
از یک حیات،
چه دشوار
کوتاه نهادن همه‌چیز
ای حیات …

ای کتاب،
نخواه که بمانی به هر گوشه،
در تنهایی.…

ترانه‌ی کوتاه، ترانه‌ی کوتاه،
بسیار، بسیار،
عین ستارگانِ آسمان
عین شن‌های ساحل
عین علف‌های …

ترازوی ماه
که به شمال اشاره می‌کند
(رنگی).…

ترانه‌ی من
بخوان،
پیش از آن‌که خوانده شوی!
موهبت و شور ببخش
به آن‌که …

بالای دریای کوبا
انبوه گل‌های اخرایی گریه می‌کنند.
بالای جزیره‌ی گمشده
هوای زرد می‌لرزد.…

بگشا خود را،
جُلجُلان روز.
ببند خود را،
جُلجُلانِ شب.…

شمع و چراغ و
فانوس و شب‌پره.

مجمع‌الکواکب نیزه‌ها.

پنجره‌های کوچک طلایی
می‌لرزند،
و …

سویل برجی‌ست
پر از کمانداران چیره‌دست.

برای زخم‌خوردن سویل و
برای مردن کوردوبا.

شهری …

ماه که برمی‌خیزد
ناقوس‌ها ناپدید می‌شوند
و ردپاهای نفوذناپذیر
پدیدار می‌گردند.

ماه که برمی‌خیرد…

ولی چون عشق
تیرها کورند.

بر فراز شب سبز
تیرها
رد سوسن‌های داغ به …

ظلمت دریا
که در آن سکنی می‌کنم،
ظلمت، مه،
دریا
و دلشوره‌ای در این …