خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

بی سر و صدا باید بمیرم و قطره ای خون کنار لبم دیده شود غریبه ها بگویند: حتما کسی را دوست داشت آشنایان هم؛ بیچاره ، خیلی بدبختی کشید ولی دلیل مرگم هیچ کدام از این ها نباشد

مرا همین هوای زیبا نابود کرد  در همچین هوایی از ماموریتم در اوکاف استعفا دادم در همچین هوایی به توتون معتاد شدم در همچین هوایی عاشق شدم  آوردن نان و نمک به خانه را در همچین هوایی از یاد بردم بیماری شاعری ام در همچین هوایی …

سال ها پیش بود همان وقت ها که تاریکی خیلی زود بر زمین می نشست همان روز ها که باران نم نم می بارید همان وقت های بازگشت از مدرسه، از کار که در خانه ها چراغ روشن می شد سال ها پیش بود همان لبخندهایی …

به صدای آب گوش فراداده بودم برخواستم گرفتارم کردند انگار که خاطرات کودکی ام مملو از گناه بوده ست خوابی بلند یافتم درونش گام نهادم فراموشم کردند مگر می شود آسمان بارانی باشد آدمی میل بالا رفتن نداشته باشد؟ چنان دندانی کهنه سنگین بودم دیدارم با …

اناری شکسته ام نهری که آرام از شب جاری ست رفتنم را اگر بخواهی می روم اگر بخواهی می مانم رفتنم را اگر می خواهی می روم اما این بار نه من و نه پرنده های پاییزی هیچ کدام باز نمی آییم شاخه های گیلاس با …

وقتی که تو این شعر را بخوانی شاید من در شهر دیگری باشم شعری که از پاییزی تلخ و عشقی که به عبث می پیمود سخن می گفت شعری که در بادها می وزید و چنان اعلامیه های پخش نشده برتکه های کاغذ نوشته شده بودهمانند …

ای حرف ای قلم، ای کاغذ زیبا برای تو از نهرها و بادها سخن می گویم راه نهرها را سمت من بگردان و آبراه هایی بگشا من که حتی به هنگام کودکی با دهانی لکه دار رودها را کنار قدم هایم می دیدم از حیات بخش …

دیر هنگام در شبی پاییزی پُر هستم از کلمات تو کلماتی ابدی همانند زمان، همانند ماده برهنه ، چنان چشم سنگین، به سان دست و درخشان، همانند ستاره ها کلمات تو، سوی من آمدند کلماتی از قلب ُ ذهنت از پوست و استخوان ات کلمات ات …