خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

چگونه مثلن میزی    به تابلوی نقاشی تبدیل می‌شود   «کلاس» می‌گوید به نوع نگاه کردن بستگی دارد  بیشتر دیدن، کمتر نقاشی کردن   عقب عقب بروی ، تا اینکه فکر کنی : لعنتی.   اگر به اندازه‌ی لازم خوب نگاه کنی هر میز  را برای …

غولی بود با چشمان آبی ، که به زنی یاریک اندام دلداده بود. رویای زن خانه ای  کوچک بود ، خانه ای با باغچه‌ای پر از یاس، که باروری در آن شکوفا بود .   غول او را دیوانه وار دوست داشت ، دست هایش برای …

نه کلمات عشق نمی‌ورزند غیاب می‌ورزند اگر بگویم «آب»، می‌نوشی؟ اگر بگویم «نان»، می‌خوری؟

بیان با کلمات این جهان که گسست از من قایقی که مرا با خود می‌بَرَد.

شبا‌هنگام آینه‌ای برای کودک مرده آینه‌ای از خاکستر

بسیار زاده شدم و رنجی مضاعف بردم در خاطره‌ی اینجا و آنجا.

به من که نگاه می‌کنی چشمان من کلیدند دیوار رازها دارد و کلمات هراس مرا، شعرها را. تنها تو از خاطره‌ام مسافری می‌سازی، شیدا آتشی، بی‌پایان.

سنگ سنگی در هوا که من دنبال می کنم چشم تو، چنان کور چون سنگی ما دست بودیم ما تاریکی را خالی کردیم ما کلمه را یافتیم کز پس تابستان  می آمد گل گل- کلمه ای کور چشم تو و چشم من آبیاری اش می کند …