شعرها

يه سيام من:

سيا، مث شب كه سياس
سيا، عين اعماق آفريقاى خودم.

بَرده …

– در بُن و برمينگهايم
كيپ‌تان و آتلانتا
ژوهانسبورگ و واتز
گرد بر گرد …

نيگا كردم و اون بابايى رُ ديدم
كه «قانون» صداش مى‌كنن.
داشت از ته …

در انار ِ عطرآگين
آسمانى متبلور هست.
هر دانه
ستاره‌يى است
هر پرده
غروبى.…

پنجره‌ى مهتابى را بسته‌ام
چرا كه نمى‌خواهم زارى‌ها را بشنوم.
با اين همه، از …

كشيدن بردنم
يه جاى خلوتى،
پرسيدن: «- به نژاد والاى سفيد
ايمون دارى؟»

گفتم: …

به بچه‌م گفتم:
– سخت نگير بچه!
گُف: – نمى‌تونم نمى‌تونم
حتماً باس برم.…

سرى داره پر از قصه عمه سو
دلى داره دلّادَلّ ِ غُصه عمه سو.…

در شب آرام
كودكان مى‌خوانند.
جوباره‌ى زلال،
چشمه‌ى صافى!

كودكان:
در دل خرّم ملكوتيت…

(آيا لوسى ِ من پا در جويبار نهاده بود؟)

سه سپيدار گشن
يك ستاره.…

ما، خيل ِ نااميداييم
خيل ِ بى‌فكر و غصه‌ها
خيل ِ گشنه‌ها
كه هيچى …

آزادى
به شيكَرَكى مى‌مونه
رو شيرينى ِ بى‌دَنگ و فَنگى
كه مال ِ يه …

درهاى سال باز مى‌شود
همچون درهاى زبان
بر قلمرو ناشناخته‌ها.

ديشب با من به …

پهناب گوادل كوير
از زيتون‌زاران و نارنجستان‌ها مى‌گذرد.
رودبارهاى دوگانه‌ى غرناطه
از برف به …

اگر مُردم
در ِ مهتابى را باز بگذاريد.

كودك پرتقال مى‌خورد.
[از مهتابى خود …

يادت نره
مرگ
طبليه كه يه بند صداش بلنده
تا اون كرم آخريه بياد …