خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

از ناخن عصر تا پنجه‌ی صبح ابلیس نبود که مرا می‌ترساند. حتی فرشته نیز هراسانم نکرد وقتی خود را بر خود نقش می‌زد. خدای کهن بر ذروه‌ی پِهِن هراسم را برنیانگیخت. جانوران وحشی نزدیک بودند و رام. حشرات احساسات مرا تحلیل نکردند. ترس‌خورده، وحشی می‌گریختم انسان …

گشایشِ بی‌پایانِ کلماتِ اعصار! وز آنِ من، کلام مدرن- کلام همگان. کلام ایمان که هرگز شانه خالی نمی‌کند، مرا اینک و آینده یکسانند.- زمان را به تمامی می‌پذیرم. تنها اوست که بی‌نقص است- کامل است و همه را کامل می‌کند، آن بهتِ رازورز و شگفت به …

به آب می‌ماند عشق. اگر نباشد کسی که مواج‌اش کند، می‌گندد.

یک کیهان، والت ویتمن، پسر منهتن گردن‌فراز، فربه و خوش‌گذران که می‌خورد و می‌نوشد و به بار می‌آورد که نه نازک‌طبع است و نه بالای مردان و زنان می‌نشیند و نه ‌دوری می‌جوید از آنان نه فروتن است و نه گستاخ. از درها قفل بردارید! از …

در دست‌های گرم کودکان پرنده‌ای چوبی زندگی آغازید زیر پرهای لعابین دلی کوچک به خود بخشید چشمی شیشه‌ای به نگاه برافروخت نقش بالی لرزید تنی خشک در عطش جنگل می‌سوخت به راه افتاد چون سربازی در ترانه‌ای به عصای پاهایش ضرب گرفت ضرب پای راست: جنگل …

کلماتِ آبستن، افسانه‌وار به ذات، وعده‌ی معناهای ممکن، آيين‌ها، آیه‌ها، آینه‌ها، آریانه‌‌ها. خطایی کوچک زینتی‌شان می‌کند. دقت وصف‌ناپذیرشان محومان می‌کند.

بر مرز می‌ایستیم اسلحه بر دوش برای برادرانمان برای شما طناب ضخیم هوا را گره می‌زنیم از فریادی شکسته از مشت‌های گره‌‌کرده زنگی قالب بسته‌است زبانی خاموش بر منظر سنگ‌های زخمی اقامه‌ی دعوا می‌کنند رود مقتول اقامه‌ی دعوا می‌کند ما بر مرز می‌ایستیم بر مرز می‌ایستیم …

توفان زندگی می‌کند، انگار تو بودی آن مردی که قدم‌زنان می‌گذشت از میانش. توفان زندگی می‌کند، انگار تو بودی باران و باد و صاعقه‌ای که قدم‌زنان می‌گذشت از میان مرد.