همچون کوچه‌ای بی‌انتها | احمد شاملو

رهروان ِ سپيده‌دمان و بامدادانيم
رهروان ِ خورشيدها و سحرگاهانيم.

نه از شب‌مان پروايى‌ست…

نورى هست كه ما
نه مى‌بينيمش نه لمسش مى‌كنيم.
در روشنى‌هاى پوچ خويش مى‌آرامد…

پهناب گوادل كوير
از زيتون‌زاران و نارنجستان‌ها مى‌گذرد.
رودبارهاى دوگانه‌ى غرناطه
از برف به …

اگر مُردم
در ِ مهتابى را باز بگذاريد.

كودك پرتقال مى‌خورد.
[از مهتابى خود …

تابناك و گشاده دست، فلق خُرد بهارى
تابناك و گشاده دست با هزار چشم …

چه دور
چه دور از دسترس است
آفريقا.
حتا خاطره‌يى هم زنده نمانده است…

صخره‌ها و ريشه‌هاى سرسخت درخت‌ها
ديواره‌هاى سربرافراشته‌ى كوه‌ها
چيزهاى نيرومندى است تا دست‌هايم را …

سر يه رؤياى جور ديگه چى مياد؟
مث ِ كيشميش زير آفتاب
مى‌خشكه؟
يا …

براى كونجيتا گارسيالوركا

ماه به آهنگر خانه مى‌آيد
با پاچين ِ سنبل‌الطيب‌اش.
بچه در …

دلال گُل
سبدش را با خود به باغ برد
و با انبوه ِ عطرهايش…

معنى ِ خاك
چون معنى ِ آسمان
سرانجامى گرفت.-
برخاستيم
به رودخانه رفتيم
آب …

چون نيشم به خنده وازه
چون گلوم
پُر ِ آوازه،
فكرشم نمى‌كنى
چه رنجى …

۱ –

آسمان سياه است
خاك
زرد
بانگ ِ خروس جامه‌ى شب را از …

دريا خنديد
در دور دست،
دندان‌هايش كف و
لب‌هايش آسمان.

– تو چه مى‌فروشى…

اگه همه دختراى عالم دس تو دست همديگه ميذاشتن مى‌تونستن حلقه‌يى دور دريا بزنن.…

تو گرگ و ميش اگه پرسه بزنى
گاهى راتو گم مى‌كنى
گاهى هم نه.…