خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

حالا در این ساعت معصوم من و آن‌که بودم نشسته‌ایم در آستانه‌ی نگاهم.  

فراسوی هر منطقه‌ی ممنوع آینه‌ایست برای زلالی محزونمان.  

مسافر کوچک در حال وصف مرگ خویش جان داد حیوانات حکیم نوستالژی تن گرمش را دیدار می‌کردند.

در دست‌های منقبض مردی مرده در خاطره‌ی دیوانه‌مردی در اندوه یک کودک در دستی که پیمانه‌ای می‌جوید پیمانه‌ای دور از دسترس در تشنگی برای ابد.

به گاهِ نوشتن پرسیده‌ام، گم گشته‌ام. در این شب، در این جهان در آغوش‌ات گرفته‌ام سرخوشی غرق‌شدن را. می‌خواستم قربانی کنم روزها و هفته‌هایم را در مناسک شعر. بسی استغاثه برآوردم از اعماقِ اعماقِ نوشته‌هایم. ستاندن و مردن صفت ندارند.

نوشتن مثل نوشیدن است نه سرما نه زمان نه گرسنگی را حس کردن.   با اعتماد گرفتنِ روشنایی  که از پنجره می تابد است.   حس کردن بهار پیش از آنکه برسد، از زیر خاک در آوردنِ آنچه پنهان است، کف بینی، گشودن و قسمت کردن. …

اگر در حال غرق شدن بودی، برای نجات تو می آمدم، در پتویم می پیچیدم ات و چای داغی برایت می ریختم. اگر داروغه بودم ، دستگیرت می کردم و ترا در سلولی به غل و زنجیر می کشیدم. اگر پرنده بودی، صدایت را ضبط می …

  بردگی را تحمل نمی کنم من همیشه منم ترجیح می دهم بشکنم تا اینکه چیزی مرا خم کند چه بخت سرکش باشد چه قدرت بشری اینگونه ام و اینگونه می مانم اینگونه می مانم تا آخرین توان به این خاطر همیشه یکی ام من همیشه …