خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry
رنگ، رنگِ دریای ظهر بود.
دریا ما را پس گرفت
نه مثل فاتحان؛ نه!
مثل کودکانی که بسیار دور شده بودند و
ناگهان از پا درآمدند.
جزیره،
بازوانش را گشود؛
سرهامان را بر سینهاش گذاشتیم
و ضربان قلبش را شنیدیم
قلبی که هرگز نایستاده بود.
رجعت یعنی همین:
دوباره کوچکشدن
در دستانِ نور.
