بایگانی نوشته‌های دِرِک والکات

به آسمانی بازگشته‌ام، که رنگش را عوض کرده‌
اما دریا، همان دریاست.

درختِ نان …

رنگ، رنگِ دریای ظهر بود.
دریا ما را پس گرفت
نه مثل فاتحان؛ نه!…

خیابان گروایله را می‌شناسم.
ماه، آنجا، مثل یک قرص نانِ تازه
از تنور دریا، …

زمانی خواهد رسید
که با رویِ گشاده
به خودت که به درِ خانه‌ات رسیده…