تو بگو وَ بعد بگذار این خانه از آن تو باشد.
تو خود نیز نگهبان این خانهای
پس چرا قلبت برای دیگری میتپد؟
چرا چشمانت را بر نقاب، دیگری دوختهای؟
تو بگو!
و بعد بگذار اینها همه، از آن تو باشند
چرا شوریدهدل، چرا ناباوری؟
تو بگو،
تو که در اندوه زمان گم گشتهای.
بگو بعد بگذار این جهان مال تو باشد.
تو اینجا مالک همه چیزی
چرا پریشان چرا اندوهگینی؟
چرا شاد، خرم و مسرور نیستی؟
تو بگو!
خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry



