خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

۱ نمی‌توانم عنوانی بیابم برای خاطره‌ای از تو با دستی دریده به ظلمات بر بقایای چهره‌ها گام بر می‌دارم بر نیمرخ‌های محو یاران منجمد در قاب‌های سخت چرخان بالای سرم خالی انگار پیشانی باد چون نیمرخ سیاه مردی از کاغذی سیاه. ۲ زیستن- به رغم اینکه …

صدا زدم، چون کشتی‌شکسته‌ای ملعون صدا زدم امواج جانی را که نام حقیقی مرگ را می‌شناسند. باد را صدا زدم با او از میل بودن‌ام گفتم. پرنده‌ای مرده اما تا آستان یاس پر می‌کشد در میانه‌ی موسیقی وقتی جادوگران و گل‌ها دستِ مه را قطع می‌کنند. …

ای‌کاش فقط می‌شد برای چیزی مرد بی‌تردید، درجا و خونین نه این‌چنین سال به سال دندان به دندان چنان که من خسته تا سر حد مرگ از مرگ.

می‌ایستد تنها بر ساحل یک خیال. دوایر سیاه دور چشم‌هایش می‌گسترد: به مرگ اندیشیده‌ام.

تایپ کردن کافی‌ست. امروز لباس می‌شویم به سبک و سیاق قدیم‌ها. می‌شویم و می‌شویم و آب می‌کشم و چنگ می‌زنم مثل مادربزرگ‌ها و مادرِ مادربزرگ‌هام. آرامش خیال. رخت‌ شستن سالم است و مفید عین یک پیراهن تمیز. نوشتن، پر است از ظن و گمان: عین سه …

چه زیباست انتظارِ دوباره‌ی تو در همان جای همیشگی بی‌نگاهی به در و زیر چشمی پاییدنِ آیینه‌ی بزرگ آگاه از این‌که اگر دیر هم بیایی خیلی دیر نخواهی کرد فقط باید قدری بیشتر انتظار بکشم. مشتری‌ها را هل می‌دهی از نفس افتاده، مدام عذرخواهی می‌کنی. «تو …

ظلمت، ظلمت فزون‌تر است که به روز مرگم خواهم خواست. سکوت، سکوتی فزون‌تر است و استغراقی، ژرف در جام‌هایی تاریک که نمی‌‌شناسمشان. پس، باز کن مهِ پنجره‌ها را و برگردان خنجر را به مرکز ضربان.

بانگ خروسان… سپیده‌دم دری گشاده را می‌گشاید … «دلتنگی» که هرگز رهایت نکرد در آن‌ها ظهورمی‌کند دستی بر آرزو و دستی بر رنج. و باور داشتی که از یاد رفته‌ای!