خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry خانه شاعران جهان | Persian Anthology of World Poetry

در شهری که من به دنیا آمدم اشباح، مادینه‌اند. آن‌طور که وقتی بیدار می‌شوم می‌توانم به تو بگویم: صبح بخیر شبح‌بانو!

بوی آلت‌ات در انگشتانم بیشتر از عطر موست د کارتیر می‌ماند.

در من سقوط کردی چونان روزگاری، فخر اعصار گذشته را زمان را در درندگی‌اش!

مادر، اگر تو بمیری چرا می‌توانم بی‌احساس قصوری خودکشی کنم؟

فلاسفه می‌گویند که تنها «آن» حقیقت دارد. اگر این شعر را ننویسم هیچکس در آینده نخواهد دانست که یک شب من و تو در یک قطار از سن‌سباستین تا بارسلونا عقشبازی می‌کردیم پرشدت. اگر این شعر را ننویسم نه پسرت خواهد دانست نه همسرت. اگر این …

عشق ترجمه است: خیانت است! همیشه با نوستالژیای بهشت پیش از بابل.

فرشتگان ساقط پوست لطیف نوستالژی: سایه‌ی هرآن‌چه می‌شد باشیم در بهشت بعید. سقوط می‌کنیم به خاطر هذیان بزرگ زیبایی بر سرزمین‌های مضاعف رنج.

در حدود رودی که یک برلین را از برلینی دیگر جدا می‌کند (رود هاول) پسری نیزه‌ای پرتاب می‌کند. آن ماهی که صید خواهد کرد غربی‌ست یا کمونیست؟